Merhaba anneler…
Buraya yazmak bile benim için çok zor ama yalnız kalmak istemiyorum.
17. haftada bebeğime hidrosefali ve serebellar hipoplazi teşhisi konuldu ve gebeliğimi sonlandırmak zorunda kaldık. 5 yıllık bir bekleyiş ve tüp bebek tedavisinden sonra onu kaybetmek, hayatımda hissettiğim en derin acı oldu. İçim hâlâ yanıyor… Çok küçüktü ama ben anneydim, onu taşıdım, hayalini kurdum, kokusunu bile bilmeden sevdim.
Bu süreçte kendimi toparlamakta zorlanıyorum. Bebeğimi çok özlüyorum, bazen nefesim kesiliyor gibi oluyor.
Aynı şeyi yaşamış anneler var mı? Siz nasıl gücünüzü topladınız, nasıl nefes aldınız?
Belki birbirimize destek olabiliriz, belki acımızı paylaşmak biraz olsun hafifletir.