Kızlar selamlar ben de aylardır doğurmayı ve buraya yazmayı bekliyordum çok şükür kısmet oldu. Geçen hafta çarşamba günü planlı bir şekilde sezaryen randevum vardı ama pazartesinden beri sancılarım varmış benim hissetmediğim. çocuğun kafa çapı geniş olduğu ve ben uzun boylu olmadığım için doktorum çok önermedi normal doğumu. ben de emin değilim aslında normal de olabilir diyince sen bilirsin ama zor bir şey normal doğurmayı çok istemen lazım dedi yoksa ben sezaryen istiyorum diye döndürmeye çalışırsın dedi. ben de kendi ailemde var olan normal doğum travmalarımdan da ötürü sezaryeni kabul ettim. ameliyat sürecinde herkes kibar davrandı ama bebek doğarken ilk başta çıkmadı başka birileri geldi bastırıp çıkarmak için baskılardan ötürü hem korktum hem de hafif canım yandı eşim yanımdaydı onun elini sıktım hep, doğum sonrası fotoğrafı görseniz suratıma tüp patlamış gibi öyle bir kızarmışım ki. yalnız bebeğim doğunca ve ağlamaya başlayınca bana da öyle bir ağlama geldi ki sanki o andan beri başka birisi oldum kınadığım her şeyi unuttum tövbe ettim burda da canını sıktığım kimse olduysa kusuruma bakmasın anneliğin nasıl farklı bir şey olduğu sadece yaşayınca deneyimleniyormuş kendimi 9 ay hazırladım ama bambaşkaymış.
neyse sonrasında odaya geldim bir kaç saat sonra sondam çıkarıldı karnıma hafif bastırıldı acıdı ama dayanılmayacak gibi değildi. sonra yürüdüm ilk yürüyüş zordu ama diğer yürüyüşlerim de kolay değildi hiç. doğrulamadım ayağa kalkamadım kaç kere kalkabilmek için yatağın ucuna süründüm ben kendi işini yapmayı seven birisiyim bu tarz şeyler için yardım istemek öyle zor ki. eşim odada uyurken ve beni duymayınca aşırı çaresiz hissettim. özellikle geceleri çünkü bebeğim yanımda yatıyor sarılmak istiyorum emzirmek istiyorum ama eşimin uykusu ağır duymuyor. neyse emzirmek konusunda hemşirelerden sık sık yardım istedim ilk başta tutturmak zor oluyormuş sağ olsunlar yardım ettiler. gerçi sonrasında başka bir ebenin önerdiği süt arttırıcıyı bilinçsiz içtiğim için 4. günde neredeyse mastit oluyordum emzirememeye başladım sağmak zorunda kaldım masaj yaparken bile aşırı canım yandı ama şimdi çok şükür düzeldi gibi o da artık başka bir postun konusu.
ameliyata dönersek 2 gün geçtikten sonra hala ağrılarım devam etti ama azaldı. gene de hala oturup kalkmak doğrulmak çok zor geliyordu. şuan 6. gün oldu çok daha iyiyim ama sanırım kendimi zorlamışım sezaryen kesi yerim acıyor pek çok harekette hissediyorum normal doğum olur muydu diye aklıma geliyor ama sonra ameliyat sonrası doktorumun odaya gelince dedikleri aklıma geliyor. bebek kanala yakın bile değildi sezaryenle bile zor çıktı normal doğumla doğmazmış zaten demişti. kendisi çok güvendiğim tecrübeli bir doktor ssvd’yi bile destekleyen bir doktor olduğu için dediklerine inanıyorum. ben 69 kiloda girdim ve 27 yaşındayım açıkçası sezaryende bu kadar zorlanacağımı beklemiyordum tabi herkes için süreç farklı belki ben hareket etmeye çalışırken belki kendimi çok zorladım ve ondan dolayı ağrılarım geçmedi o yüzden normal doğum yapabilecek birine önermem ama tahammül edilemeyecek bir acı da değil eğer gerekliyse dünyanın en önemli şeyi haline geliyor çünkü bebeğinizle tanışıyorsunuz. çok uzun yazdım kusuruma bakmayın umarım herkesin sağlıklı güzel doğumları olur bebişlerine kavuştuğu🩷