13 Kasım Perşembe günü yani 40+4′te kontrolümüz vardı. Ne kadar uğraştıysam da kızımın doğmaya niyeti yoktu. Ne ananaslar ne hurmalar ne bitki caylari ne pilates bir ise yaramadı, başlamayan doğuma bir etkileri yokmuş onu anladım. Neyse kontrolde nst çekilirken kalp atışlarında ani bir düşme ardından yükselme oldu, beni apar topar doktorumun yanına gönderdiler. Doktorum baktı çok anlamlı değil muhtemelen prop kaydı ama haftan zaten ileri biz seni yatirip takip edelim dedi. Böylelikle eşimle birlikte hastaneye yattık, nst çok normal çıkıyordu, bebeğim de büyük bebek olmak için tam sınırdaydı. 4070 gr ölçtüler. Doktor gelip vajinal doğum hakkında ne düşünüyorsun dedi. Ben de mümkünse yapmak isteyeceğimi ama yok değilse bebeği riske atmak olacaksa istemediğimi söyledim. O da ultrasonun yüksek gösterdiğini söyledi ve ben aslında çok sezaryenci bir doktorum ama vajinali denemeyi öneriyorum ama herhangi bir aksamada hemen sezaryene aliriz dedi. Ben de kabul ettim. Hocalarimla da konustuk bugun baslatalim diyoruz doğumunu dedi. Ama ben sabah agrim sızım yok diye kan sulandiricimi yapmistim bunu söyleyince ertesi sabaha ertelediler bu sırada doktor da değişti tabi. 14 Kasım Cuma günü bizi doğumhaneye aldılar. Çok tatlı bir ebem vardı. Nst cekildim yine her nst de 2 saat sürüyordu, sancilarim da vardi kendiliginden ama düzenli ya da cok siddetli değildi yine de beklediğimden sık geliyordu. Alttan muayene ettiler bir gün önce de 1 cm’di hala aynıydı. Fitil koyalım dediler rahim agzini yumusatmak icin açılma ilerleyince suni sancı ile devam ederiz dediler. Sonra beni nst’den ayırdılar. Ben pilates topunda takılıyorum saçımı tarıyorum, eşim sancı geldikçe masaj yapıyo yan odalarda doğumlar oluyo bebek sesleri geliyo duygulanıp ağlıyorum filan, sonra nst’ye bağladılar tekrar, yatınca da sancı çok sıklaşıyordu ve idrar kesemi sıkıyordu resmen, 1 bucuk saat yattim öyle, sonra dedim tuvalete gitmem lazim lutfen beni nstden salın. Tuvalete git hemen geri bağlayacağız dediler. O zamana kadar nst’de sadece sancım yükseliyordu kızımın kalp atışları iyiydi. Tuvalete gittim geldim tekrar bağladılar. Artik sancı o kadar sıklaştı ki hiç dinlenemiyordum, 1 dakikada iki kere 15-20 saniye geliyordu ve kalan 20 saniyede hiç dinlenemiyordum. Bir anda bebeğimin kalp atışları azalip yükselmeye başladı, eşim hemen doktoru cağırdı. O geldikten sonra 70lere düştü, doktor probla salladi uyandirmaya calisti ama düzelmedi. FETAL diye bağırma başladı. Bu kısımda hala ağlama geliyor o kadar korktum ki anlatamam. Bir anda odaya 10 kişi doluştu, herkes bağırıyor, sedye, fetal, ameliyathane… Eşimi hemen dışarı aldılar zaten. Beni de 2 dakika içinde sedyeye alıp ameliyathaneye götürdüler. Her şey o kadar hızlıydı ki. Sadece korkudan titriyordum. Birileri korkma diyordu ama konuşamadım bile korkudan. Sadece bayılmadan önce çok soğuk dediğimi hatırlıyorum, bebeğim doğunca üşüyecek diye çok korktum. Beni ameliyathaneye 18.00de sokmuşlar, 18.02′de kızımı çıkarmışlar. Her şey 5 dakika içinde olmuş yani. Ben 1 saat sonra korkunç bir ağrı ile ayıldım. Kızım yanımdaki radyanda gözleri açık meme arıyordu. Acil çıkarıcaz diye kafasını ufak bi çizmişler yavrumun. İyi mi diye sordum iyi dediler, ağrıdan ne bir şey hissedebildim ne tekrar bir şey söyleyebildim. Aklımı kaybediyorum sandım, içimden diyorum demek ki benim canım tatlıymış kaldıramıyorum bu ağrıyı diye. O arada bebegimi getirdiler emzirtmek için, sütüm var mı dedim hemşire var dedi mememe koydu. Bakın her şey tamam ama emzirmek gercekten mucize gibiydi, bir anda bütün o ağrı bıçak gibi kesildi, hiç 7 kat kesilmemişim gibi o kadar güzeldi ki. Sonra memeden çektikleri anda aynı ağrı geri geldi. Odaya çıkar çıkmaz ağrı kesici niyetine sürekli emzirdim ve 5 saatin sonunda ayaktaydım. Hemşire çok şaşırdı bir kerede ayağa kalkınca. Ondan sonra da hep yürüdüm, emzirdim, iştahım olmasa da yemek yedim ve her fırsatta kızımla birlikte uyudum, bugün yedinci gün ve onu bana getiren her yola her an teşekkür ediyorum. Buraya doğum hikayemi yazmak da nasip oldu, darısı kavuşmayı bekleyen tüm annelere, sağlıkla gelsin minikleriniz 🥰