Abc32 Bende tek kız büyümüş biri olarak seni çok iyi anlıyorum. Bunları düşünmen çok normal, asla kendini suçlama. Doktor kız deyince sen de o hayale tutunmuşsun, bir anda yön değişince elbette kalbinin alışması zaman alır. Ama inan bana erkek annesi olmak da bambaşka bir bağ. Ben de ilk duyduğumda acaba becerebilir miyim diye düşündüm,Ama sonra bir baktım, o enerjinin içinde dünya tatlısı bir yumuşaklık varmış. Erkek çocuk anneye ayrı bir düşkün, ayrı bir sevgiyle bağlı oluyor. Büyüdükçe o bağ o kadar güzel şekilleniyor ki, iyi ki böyle olmuş diyorsun. Korkuların zamanla kendiliğinden azalacak. Şu an sadece düşünüyorsun, ama bebeğin büyümeye başladığında, hareketlerini hissettikçe, ilk defa yüzünü gördüğünde içindeki o soru işaretlerinin çoğu yok olacak. Anne olmak zaten öğrenilebilen bir şey; kız da olsa erkek de olsa sen onun annesi olduğunda içgüdülerin seni yönlendirecek. Sen güçlü bir kadınsın, 34 yaşında olman dezavantaj değil, bilakis daha bilinçli ve olgun bir şekilde büyüteceksin bebeğini. Kendine zaman tanı, duyguların için kendine yüklenme. Hepsi geçecek, yerine çok daha güzel şeyler gelecek ❤️