benim ablamla eşim aynı iş yerinde calısıyordu önceden, ekipce Şirinceye kahvaltıya gitmişler ben o zamanlar Antalya da okuyorum, ablam küçük bebegi var diye annemi de yanında götürmüş. Şirince yolları da yokuş ve arnavut taşlıdır, o kadar kalabalıkta eşim bebek arabasına falan yardım etmiş ablamlara, annem de keşke benim damadım olsa ama nerde Esra böyle cocuk bulmaz demiş.. 4 yıl sonra ablamın instagrmnda gezerken ekip fotograflarında gördüm eşimi, ben de boşluktayım yalnızım falan sıkıldım hahaha biraz ucarı bi tiptim, derdim hep gezmekti. Eşimi yakışıklı bi cocuga benziyormuş diye ekledim, sonra kabul etti ‘ablanla ne kadar cok benziyorsunuz’ dedi diyiş o deyiş 6 ay sonra nişanlandık hahahah Annem ne kadar içten dua ettiyse tabii ki tanışmaya geldiğinde öğrendiler eşimin o cocuk oldugunu :)) ben de o Şirince hikayesini o zaman öğrenmiştim.. İyi ki, kaderimin her bir satırına iyi ki 😍😍