Herkese merhabaaa 😶🌫️
Hamileliğimin başlarında hep buradaki doğum hikayelerini okurdum . Pozitif hikayeler inanılmaz motivasyon oluyordu . Kendi hikayemi yazmak için epey geç kalmış olsamda , paylaşmak istedim . Umarım 1 kişiye dahi olsa umut olur hikayemiz 🤗
Öncelikle doğum yapalı 7 ay oldu . Şimdi melekler gibi karşımda uyuyor kuzum Allah’a şükürler olsun 🙏🤍
Ben 13 yaşımdan beri pcos hastasıydim. Adetlerim hep çok duzensizdi . Evlendim , ve dedim ki böyle olmayacak ilk isim 56 kilodan 52 ye düşmek oldu . Bu bile fark yarattı . Sonra bütün tahlillerimi yaptırdım. Demirim , d vitaminim ve cinkom düşüktü . Özellikle hamile kalmayı isteyen arkadaşlar mutlaka bu değerleri kontrol ettirin. Tüm eksiklerim için takviyelerimi de kullandım . Birde gluten diyeti yaptım vücudumdaki hassasiyeti gidermek için . Sonuç olarak 1 buçuk yılın sonunda bu şekilde hamile kaldım 🤰🏼
İlk haftalar herşey yolundaydı . 3. Ayın başında hafif bir kanamayla acile gittim . Sonrasında doktorumal görüştüm ve çok önemli birşey olmadığını söyledi biraz istirahat verdi . İsyerimden izin aldım . Sonrasında kanamalarım ara ara tekrarladı . Tekrar izin almalar , dinlenmeler falan derken 4. Ayda pihtili bir kanama ile tekrar doktoruma gittiğimde artık çalışmamam gerektiğini , hatta adım dahi atmadan yatıp hamileligimi o şekilde geçirmem gerektiğini söyledi . Meğer plasenta dekolman yasiyormusum .. plasentamin bir kısmı rahim duvarından ayrılmıştı ve bebeği kalan kısmı hayatta tutuyordu. O kadar korkup üzülmüştüm ki..
Hemen o gün detaylı ultrasona gittim ve oradaki doktorum bebeğimin çok sağlıklı olduğunu ama plasentanın çok kötü durumda olduğunu , bir kısmının rahimden ayrık, ve her yerinin. Kanamalı olduğunu söyleyip , bebeğe çok yazık deyişi daha dün gibi kulaklarımda
Yapmam gereken ne var dediğimde Sadece Allah’a dua et bol su iç ve bolca dinlen başka hicbirsey yapamazsin dedi . O günu ölsem unutamam ..
Kendimi toplayıp yeniden çocuğumla ilgili hayaller kurmaya başlamam 1 hafta sürdü . Ama Allah nasip ettiyse elbet sağ sağlık kavuscaktik bu düşünceye sığınarak kendimi uzmemeye pozitif olmaya karar verdim . Velhasıl kelam tam 4 ay yattım arkadaşlar , sadece tuvalet ihtiyacım için kalktım , banyomu dahi haftada 1 oturarak yaptım. Zaten istesemde hareket edemiyordum tuvalete giderken dahi karnimda tarif edemeyeceğim kasılmalar yaşıyordum. Günde 4-4 buçuk lt su içtim. Vitaminlerimi düzenli kullandım ve sürekli sol yanıma yattım bebeğe kan akışı daha fazla gidiyormuş o pozisyonda .
Tabi bununla bitti mi ? Hayır 🫠
Gebeliğimin son 3 ayında gebelik şekeri ve preeklampside başladı . Hem preeklampsi hem plasenta dekolman dan dolayı bebeğim beslenemiyordu . Hamileliğimin başlarında hep haftasından önde olan bebeğim , artık 2-3 hafta geriden geliyordu . Doktorum bebeğimin beslenebilmesi için hunharca yemem gerektiğini söyledi . Özellikle protein . Herşeyin en saglikisini durmadan yedim .. ogurene dek ..
Bir uandan da gebelik şekeri olduğu için çok şekerli şeyler tuketmemeye şekerimi de dengede tutmaya çalıştım. Ona rağmen çok yedigimden o şeker muhakkak çıkıyordu . Doktorum zaten çocuğun beslenemedigini , diyet yapmak gibi bir lüksüm olmadığını söyledi . Kısacası zaten bebekten kimsenin çokta umudu yoktu , şansımızı deniyorduk doktorlara göre . Böyle böyle derken 35. Haftaya kadar geldik . Bu süreçte preeklampsi sebepli tansiyon yükselmesinden 1 kez 1 haftalık bir hastane yatış sürecim oldu . 35. Haftada artık tansiyonum düşmediği ve bebekte kilo almamaya başladığı için doğum kararı alındı .
Planlı sezeryanla 35+2 de 14 Nisan 2025 günü doğum yaptım . Spinal anestezi uygulandı . 1 gün öncesinden hastaneye yatisim olup ciğer geliştirici iğneler yapıldı .
Sabah 8 buçukta doğuma girdim ve o kadar rahat geçti ki
Anesteziden korkan arkadaşlar için söylüyorum belden iğne yapılırken ne kadar rahat olursanız o kadar acımıyor . Sonrası zaten ayaklarınıza doğru bir sıcaklık iniyor ve tamamen uyuşuyor .
Biraz heyecan yapar gibi olduğum anda hemen damar yolundan hafif bir sedasyon verdiler , sonrasını hayat bayram olsa tadında doğum geçirdim 😄
Bebeğimin doğduğu o ilk an ..
Hemşire hemen kundaklayip yanıma getirdi, kokla op bebeğini hemen kuvoze alacağız diye .. o anı ölsem unutmam
Onu gördüğüm an tüm korkularım uçtu gitti .
Sonrasında hemen götürdüler çünkü 1980 Gr 40 cm küçücük doğmuştu yavrum . Haiff solunum sıkıntısı da olmuş ama entube olmadan cozulmustu neyseki ..
20 gr eksigimiz vardı hastaneden çıkabilmesi için . . Prematureler güçlü olur derlerdi inanın doğruymuş . O kadar hareketliydi ki o 20 grami alması 6 gün sürdü 😅 hemşire emzirebilmem için yanıma getirdiğinde kafası dik bir sekilde geldiğinde inanılmaz şaşırmıştım . Gerçekten çok guclu oluyorlar ..
Sonrası güzellik ..
Anne olmak zor
Prematüre annesi olmak ×2 zor ama yinede çok güzel
Erken doğum yapacak olan arkadaşlarım sakın olaa canınızı sıkmayin
“Ama bu çok küçük , yetebilecek miyim, başarabilecek miyim?” Dediğinizi duyar gibiyim
Hepsi oluyor
En iyi siz yetiyorsunuz ona , en iyi siz bakıyorsunuz
O annelik yükleniyor insana
Bunu daha önce kucağına bebek dahi almamis biri olarak söylüyorum hiiic korkmayın .
Ne kadar hızlı buyuduklerine toparlandiklarina sasiriyor insan
O 1980 Gr 40 cm boyunda fındık kurdum , şimdi 7 aylık , 9 kg 70 cm oldu bile şükürler olsun 🙏🙏❤️
Gebeliğinde yaşanabilecek neredeyse tüm sorunları yaşamış bir kardeşiniz olarak diyorum ki “korkmayın” . Kaderde kavuşmak varsa , gerisi teferruat oluyor . Allah tüm hamile kardeşlerime hayırlı doğumlar nasip etsin 🌹
Biraz uzun oldu , ama dilerim umut olur birilerine 🤍