Arkadaşlar merhaba , günlerce burda pozitif doğum hikayeleri okuyarak moral ve cesaret buldum. Çok şükür bugün buraya yazabilmek bana da nasip oldu .
İlk doğumunu normal yapmış biri olarak O kadar kötü ilerledi ki hersey 6 yıl hiç çocuk düşüncesinde olmadım . Daha sonrasında ikinci bebek düşüncesine kendimi ikna ettim ve süreç ilerledi . Doğum kısmına gelince planlı sezaryen olarak 10 Ekim günü sabah 8 de hastaneye giriş yaptım . Hazırlıklarım yapıldı ve çok rahat bir şekilde 9 buçuk gibi ameliyathaneye alındım . Anestezi doktoru geldi ve yapacağı işlemi anlattı zaten basımda sürekli bir kişi doğum boyunca bekledi . Sonrasında belden yapılan iğne yapıldı ki en korktuğum kısımlardan biriydi asla öyle değildi kendimi rahat bıraktım ve saniyeler içinde oldu bitti . Sakin olmam gerektiğini sakin kalırsam bebeğimi görebileceğimi söylediler ki bunu daHa sonrasında anladım 😂Sonda da bu süreçte takıldı ve hiç ağrı acı hissetmedim . Doktorum geldi başlıyoruz dedi ben daha ne olduğunu anlamadan da zaten bebeğimi gösterdi inanın o kadar kısa sürede oldu ki inanamadım . Bebeği görünce zaten hersey geçti gitti. Burda okuduğumda herkes bir mide bulantısından söz etmişti evet oldu ama basımda bekleyen hemşireye söyledim ve bir sakinleştirici yaptı zaten dikme kısmına geçilmişti sonrası bende yok zaten . Odaya nasıl gittiğimi hatırlamıyorum . Odaya geçtiğimde de karnıma kum torbası koyuldu ama gene daha uyusuk olduğum iÇin agrı acı yoktu . İlk ayağa kalkmadan aşırı korkuyordum ki sanırım bünyeden bünyeye çok fark ediyor kolayca kalkabildim. Doktorumun sakinliği işini iyi yaptığını bilmem verdiği güven ile mutlu bir doğum hikayem oldu . İlk günden çokça yürüdüm ve 5. Gün artık tamamen kendi işimi kendim yapabiliyordum . İlk doğumum böyle olsa ⅗ tane doğururdum 😂