Ben de bir cennet kuşu annesiyim, 8 Ağustos’ta doğdu ve 20 Ağustos’ta kaybettim çiçek kızımı.
Seni çok iyi anlıyorum, istediğin kadar konuşmak istemek, herkese ondan bahsetmek, sürekli onla ilgili konuşmak istiyorsun. Ben de o şekildeydim ilk zamanlar, sürekli ağlıyor ve kalbime sanki iğne batıyordu gerçek anlamda. Şimdi artık güvende olduğunu, canının yanmadığını ve emanetlere en iyi bakan rabbimin cennetinde gülüp eğlendiğini hayal ediyorum, he ayrıca sol omzumda da oturuyor, sabahları balkona çıktığımda da bir serçe kılığında balkona gelip günaydın diyor bana. Kafamı her çevirdiğim yerde adıyla karşılaşıyorum, daha bu sabah yıllardır giydiğim sabahlığın markası Zeynep miş mesela yeni gördüm😊 Nereye kafamı çevirsem ona ait olan birşey görüyorum sanki, belki de algıda seçiciliktir, öyleyse bile yine de mutluyum.
İlk kez geçen hafta mezarına gidince ağlamadım, bir tane daha rüzgar gülü götürdüm. Bunları mesela boğazımda bir yumru ile yazıyorum, inşallah rabbimin cennetinde sonsuz kavuşmayı yaşamak için dua ediyorum.
Teselli vermek yerine kendi hislerimi yazdım çünkü bana öylesi daha iyi gelmişti🌸