36+6 haftalıkken kontrol randevüm için yola çıktık. Arabada eşime kahvaltıda çok yedim huzursuz hissediyorum olacaklardan habersiz. Doktorum nst ye bağldı, nst de sancılarım 100 gözteriyor ama ben sadece oğlumun genel hareketlerini hissediyordum. Meğer yolda şişkinlik olarak düşündüğüm şey sancıymış. İlk doğum olduğu için başıma ne gelecek bilmiyordum. Hemen doğum haneye yatırıldım 7 santim açıklıkla, doktor 2 saat var doğuma dedi başka bir doğuma geçti o sırada ben annemlere falan haber veriyorum doğum masasının üzerinde. Eşim doğuma girecek diye bekliyorum ve bir anda bir sancı geldi. O an ilk defa sancının gereçkliğiyle yüzleştim. Canım oğlum içerden çok sıkılmış olacak ki hendini öyle bir ittirdi ki ister istemez ıkonmaya başlıyorsunuz. İlk başta aceba dışkılama falan yapar mıyım diye kendimi kastım biraz bu da ıkınmamı yönetmek konusunda beni zorladı. İşin sonunda bir an ıkınmayla oğlum kendini dışarı bıraktı. Üstüme hastane önlüğü giyemeden bebeğim doğdu eşim ve doktorum doğumun nerdeyse sonuna yetişebildi. 30 dk içinde doğuma girip doğurup üstümü değiştirme fırsatı bulamadan bebeğimi kucağıma aldım. Herşey hızlı gittiği için birkaç yırtığım oldu. Her anne her bebek kendine özgü. Ben doğuma kadar bir sürü hikaye dinledim ama hiçbiri bende geçerli olmadı. Bütün bebek bekleyen anneler tek nefeste kolay bir doğum nasip olsun. Rabbim isteyen herkese nasip etsin.