Kızlar merhaba 6 gün önce doğurdum buralara yeni gelebildim.Biraz uzun olabilir ama içimi dökmek istiyorum. Bende bir gün buraya pozitif bir doğum hikayesi yazarım inşallah diye hep dua ederdim sonunda oldu.İlk gebeliğim ve Devlet hastanesi takipliydim bebeğim ters olduğu için araştırma hastanesine yönlendirdiler ve 35.haftadan beri aynı hastanede takipteydim. 37.hafta kontrolüm de gün veremediklerini 1 aya kadar boşluk olmadığını acil bişey olursa öyle gelmemi söylediler Buda beni tedirgin etti ve direk özel hastane arayışına girdim aynı gün çok iyi bir özel hastane ve mükemmel bir doktorla karşılaştım. Bebeğim 1 hafta boyunca hiç kilo almadığı için hemen 2 gün sonrasına gün verildi. Sonraki gün için tahlil ve nst için gidecektim. O akşam sancım oldu fakat ben doğum sancısı mı bilemedim sabah kontrol var diye beklemek istedim. Hastaneye gittiğim de bebeğimin poposu kanala inmişti Nst sancım 100lerdeydi acil sezeryana alındım. İçimde korku heyecan ne deseniz vardı bu arada bebeğimin bacaklarına hep kısa dediler down sendrom dediler bu da beni tedirgin ediyordu. Beni giydirip ameliyathaneye aldılar ben sondayı uyuşturup takmalarını istedim. O şekilde yaptılar.Ameliyat hemşireleri anestezi doktoru kendi doktorum sürekli konuşup beni motive ediyorlardı.Spinal anestezi oldum korkuyordum ama korktuğum gibi olmadı gerçekten damar yolu açıyorlarmış gibi bir acıydı hemen ayaklarıma sıcak su dökülmüş gibi uyuşmaya başladı ve yatırdılar beni. 5 dk sonra bebeğimin ağlama sesi geldi sesini duyar duymaz ağladım iyi mi herşey yolunda mı diyip duruyordum bebeği silip öyle gösterdiler dünyalar güzeli bir kız çocuğuydu eşimin kopyasıydı. çekişme falan hiç hissetmedim bebeğimin kafası göğüslerimin altında olduğu için onu çıkardıklarında bi anda organlarım sanırım aşağı indi ve midem bulanmaya başladı içim geçiyor başım dönüyor dediğim de hemen oksijen verdiler ve ilaç verdiler sonra kendime gelmeye başladım. Bebeğim gittikten sonra hemen ameliyatım bitsin de kızıma kavuşayım istiyordum. Kızımdan sonra 15 20 dk içinde beni de odama çıkardılar. Korktuğum gibi olmadı yarım saat içinde yavruma kavuştum ameliyat anı konforlu ve güzel geçti lütfen kimsenin kötü hikayelerini dinlemeyin güzel düşünün güzel geçsin. Odama geçtiğim de hemen üstümü giydirip bez taktılar ve kum torbası koydular. Aynı zaman da karnıma bastırdı hemşire ama uyuşuk olduğum için hissetmedim 1.5 saat sonra kum torbasını aldılar.Ameliyattan bi 4 5 saat sonra uyuşukluğum geçti dikiş yerim sızlıyordu ama dayanilmayacak bir acı değildi antibiyotik ve ağrı kesici yapmışlardı. İlk yürüyüşte zorlandım ama yürüdükçe açıldım sürekli yürümek istiyordum yatmak istemiyordum. Bugün 6. Günüm ve çok çok iyiyim bebeğime kendim bakabiliyorum ama annem yinede yalnız bırakmıyor. Ameliyat sırasında doğum yapacak bütün hamilelere dua ettim allahım bir avazda kurtarsın inşallah lütfen korkmayın bebeğinize kavuşma anınızı hayal edin merak ettiğiniz bir şey varsa cevaplayabilirim 😊