öncelikle merhaba buraya doğum hikayemi anlatmaya geldim 🤗
benim her şey normalinde seyriyordu sonuna kadar bekledik normal doğum için çok müsaittim 1 cm açıklığım vardı doktorum son ana kadar beklemek istedi fakat bir sorun vardı benim panik atağım vardı doktorum normal doğum için kendine güveniyorsan normal yap ama eğer yapama dersen sezeryana alırım dedi ve ben sezeryandan daha çok korkuyordum ve o gün çattı geldi artık son gündü suni sancı verecekti doktorum bana ama ben hastaneye gittiğim de ani değişiklikle sezeryan olmak istediğimi söyledim açtım bir şey yememiştim zaten ama hep hakkımda hayırlısı hangisiyse ona dua ediyordum neyse yatış işlemlerini yaptık eşimle 10.30 da yattım odaya çıktım kan alındı giyindim her kağı çaldığında aklım kalbim çıkıyordu yerinden korkuyordum ve sonunda beklenen an geldi doğuma gittim 13.00 de ağlıyordum korkuyordum endişelerim vardı eşim benimle amaliyathaneye kadar indi sonra geri gitti hemşireden rica etmiştim amaliyathaneye girdiğim an ağlamam kesildi anestezi hemşiresi ile sohbet ettik sonra anestezi doktoru geldi sonra kadın doğumcum geldi kadın doğum doktoruma önce Allah’a sonra size emanetim dedim anestezi doktoru elleriyle yüzümü tuttu sakinleştirmeye çalıştı hemşire de anesteziyi koldan vurdu hissettim karıncalandım ve gittim bayıldım sonra uyanabilirsin diye sesler duydum artık uyandığım da ufak ufak ağrılarım vardı dayanılmicak gibi değildi orda biraz beklettiler beni sonra odaya çıkarttılar bebeğim gelmişti beni bekliyordu emzirdim onu kucağıma verdiklerinde dünya durdu sanki her şeyi unuttum kokusu elleri yüzü 9 ay beklediğim sonunda kavuşmuştum kızıma emzirdim kızımı sonra sontam çıkarıldı ilk yürüyüş için ayağa kalktım düz baktım karşıya o kadar da zorlanmadım gayet iyidi ilk yürüyüşler vs felan yaptım tabi biraz yatarken kalkarken zorlanıyordum ama şu an geçti 9. gün artık yavaş yavaş geçiyor her şey geçiyor acılar bile 🎀🎀🫶🏻🫶🏻🩷🩷🩷🩷🩷🩷
20.10.2025 13.32 mucizem 🌸💞