Öncelikle şunu söylemeliyim ki sezaryen doğum pişmanlıktır. Geçen sene eylül ayında doğum yaptım tam 40. Haftada doğurdum. 1 Gün önce nst ye girdim sancım çıkmıştı fakat hiç hissetmiyordum, ertesi gün sabah 8 de kalktım ve kanamam oldu sancılarım yavaş yavaş başladı, akşama doğru artmaya başladı ve ben hemen hastaneye gitmek istemedim evde sancımın artmasını bekledim, artmaya başladı 5 dakikada bir geliyordu, akşam 9 buçukta hastaneye gittim ve 9 cm açılmam olmuştu doktor geldi çatı muayenesi yaptı ve çatın dar sezaryene alıcaz seni dedi ve benim ilk doğumum olduğu için çok korktum hemen kabul ettim, sezaryen doğum yaptım fakat sonrası felaketti, ilk ayağa kalkma anımı hatırlamak bile istemiyorum, 40 gün boyunca dikişlerimin ağrısından yatıp kalkamadım ve hala ağrım acılarım kasılmalarım devam ediyor. Doktorun kolayına geldiği için beni sezaryene aldığını düşünüyorum o kadar sancımı çekip 9 cm açılmam olmasına rağmen normal doğuramamak beni üzdü keşke kabul etmeyip başka doktora gitseydim.