38+5de doktoruma su sızıntı şüphesiyle yazdım. Hemen gidip yatışımın yapılmasını istedi.
Gittim hastaneye. Öncelikle ebe muayene etmek istedi.
Muayenede aşırı canım acıdı. Su sızıntısı vardı. Ancak açıklığım 2 cm oldugu için şuan yatısın yapılsa da doğum içinnadım atamayacağız dedi. Ertesi gün sabahtan gel doğumu suni sancıyla başlatalım dedi.
Benim için uygundu aslında. Eve gidip banyomu yapıp egzersizlerimş yapıp sabaha açılmayı arttırarak gidecektim belki de çok rahat edecektim.
Eve döndüm. Yarım saat uyudum banyoya girdim..
banyodan sonra korkunç bir sancı girdi. 2 gündür sancı çektiğimi sanıyordum onlar yalancıymış meğer. Asıl sancı buymuş ve korkunçtu.
Sancı girip çıktı ve rahatladım oh be dedim.
10 dakika sonra tekrar geldi. Sonrasında 5 dakika sonra geldi 3 kere daha 5 dakikada bir gelince doktorumu aradım.
Doğumun başlamış olabileceğini söyleyip hastaneye gönderdi tekrar.
Arabada giderken sancılar 2 dakikada bir derken dakika başına inmişti.
Oh tamam sancı çıktı diyemeden diğer sancı geliyordu ve ağlamaktan sesim kısıldı.
Hemen nöbetçi ebeye gittim.
Muayene etti. Açılmamın sadece 3cm olduğunu söyledi. Çıldırıyordum bunca sancıya ağrıya nasıl 1 cm açılmış olabilirdim?
Ağlıyordum sürekli.
Nstye bağladılar. Ağrıların yüksek seviyelerde geldiğini söyledi ebe. Ve bu seviyede sancılarla açılman olmadıysa bir sorun olabilir dedi.
Doktorumu aradım lütfen sezeryan istiyorum dayanamayacağım diye ağladım.
Doktorum 30 dakika içerisinde geldi hastaneye ama ben o 30 dakikada ne hale geldim..
yalvarıyordum ne olur ameliyathaneye alın beni uyuşturun narkozu verin doktoru öyle bekleyeyim diye.
Neyse ki ameliyathaneye doktorumla geçtik. Spinal anestezi yaptılar. Derin bir oh çektim. O ağrılardan kurtulmak dünyaları vermişti bana. Çok hızlı gelişti her şey 20 dakika sonra bir baktım bebeğimin ağlama sesleri geliyor. Bebeğimi babasına götürdüler.. sırada sezeryanın geri kalan kısmı vardı.
Ameliyatım devam ederken sağ omzum çok ciddi ağrımaya başladı. Sonrasında ensemde atan bir kalbim vardı. Tansiyonum düşmeye başladı. İçeride yapılan müdehalelerle mideme baskı oluştu ve çok fazla midem bulanmaya başladı. Kusmak istiyordum kusamıyordum.
En sonunda yüksek doz sakinleştirici verdiler ve bunun etkisiyle bayılmışım ya da uyumuşum.
Sonrasında uyandığımda ameliyat bitiyordu.
Doktorum harika birisiydi. Benimle şefkatle ilgilendi hep. Odaya çıkıp bebeğimi gördüğümde dünyalar benim oldu.
Ama bir daha doğum mu… büyük konuşmayayım.