Ben de yaşıyorum. Şuan oğlum 3 yaşında ve 10 haftalık hamileyim. Çok fazla korkularım var. İkisine yetebilir miyim? Anlaşırlar mı? İlgisiz bırakır mıyım çocuklarımı diye. Düşündükçe depresyona giriyorum. Ama oğlum çocuk seviyor başka çocukları görünce çok mutlu oluyor, konuşkan. İlk gebeliğimde de eşime vakit ayıramam filan diye çok kafaya takıyordum. Ama şuan hayatımız ona göre düzenlendi ve değişerek her şey olması gerektiği gibi oldu. Yani her dönem kendi yolunda akacak, biz ne kadar gerilsek stres yapsak da aslında akışına bırakıp olacak olanın hayırlısını dileyelim başka bir şey elimizden gelmiyor.