Kubar İnanki tükenmişinde tükenmişi bi evredeyim sanki kızmak istemiyorum sakinlikle cevabını veriyorum bı şeye hayır diyorsam kesinlikle fikrimi değistirmiyorum bu sefer kendini yerden yere atıyor çıglık kıyamet bazen hiç bişey demeden sadece izliyorum izledikçe gögsum sıkışıyor bazende sert bi şekilde kıziyorum bu sefer korkuyor yanıma gelip anne seni çok seviyorum bana sarıl seni opücem diyor bu şekilde söyleyince ben salya sümük ağliyorum kızdığim için ,nasıl böyle bi hale geldik anlamıyorum kendimi suçluyoruum hep hiç bu şekilde yetiştirmek istememiştim oysaki . Ve sadece evde böyle değil dısarda ,misafirlikte her yerde bı kaos ortamı oluşuyor .Allah’ıma sonsuz şükürler olsun ama çok yoruldum gerçekten