Kendini Anne hissedememek hakkında dertleşme

BlackFish2113

Öncelikle yanlış anlaşılmamak için hamile olduğum için mutluyum. Allah isteyen herkese en hayırlısıyla nasip etsin İnşallah.
Şuan 19+5 deyim ve hem mutluyum hem çok endişeliyim. Birinin annesi olma fikri bana çok zor geliyor. Buna hazır mıyım bilmiyorum. Bir çocuğun tüm hayatı annesi, çok büyük sorumluluk. Umarım beni anlayan biri çıkar. Hamileliğim hapla korunmayı bıraktığım ilk ayda oldu. Korunmayı bırakınca olma ihtimalini biliyorduk ve tamam gelirse Allahtan demiştik. Ama bu kadar erken beklemiyordum. Duyduğum herkesin hapı bıraktıktan sonra 9-12 ay sonrasında hamile kaldığı için bir tık erken geldi ama iyi ki geldi. Sadece kızımın iyiliğini istiyorum. Onu yetebilmek onu güzel yetiştirmek istiyorum. Benim annemle babam ben 1.5 yaşındayken boşanmış ve annem benim için her şeyi yaptı çok şükür. Eşime de bu süreçte güvensem de en önemli faktörün anne olduğunu farkındayım. Kızımın mutlu bir çocuk olmasını istiyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Birinin her şeyin yoluna gireceğini ve güzel geçeceğini söylemesine ihtiyacım var sanırım. Onu doğru yetiştirmek için mutlu etmek için herkesin farklı bir yöntemi var ve ben hangisini yapmalıyım, kızım hangisiyle mutlu olur bilmiyorum hangisi doğru.
Bebeği için mutlu mutlu alışveriş yapan insanları görüyorum özeniyorum. Ben mesela kıyafet bakacağım 1 dakika içinde ne kadar tatlı olacağını düşünüp sonrasında 15 dakika doğru kumaş mı doğru kesim mi, rahat eder mi vs gibi ayrıntılara takılıp olayın güzel tarafını kaçırıyorum. Kendi hayatımda pek pimpirikli biri değilim anı yaşarım, olursa olur olmazsa olmaz derim ama konu bebek olunca her şeyin en doğrusunu yapmak zorunda gibi hissediyorum. Kendimi tatlış bir anne olarak hayal etmek yerine bunu bir görevmiş ve en doğru şekilde yapmam lazımmış gibi davranıyorum. Bu seferde bebeğime yeterince sevgi duymuyormuş gibi hissediyorum. Bana anne diyecek olması tuhaf hissettiriyor. Ben ve annelik kavramlarını bağdaştıramıyorum. Herkes gibi bir çocuğumuz olsa çok tatlı olur dedik ama hiç büyük büyük hayallerim olmadı bebek konusunda. Burada tatlı tatlı annelerin 4-5 haftalıkken daha heyecanlarını mutluluklarını görüyorum (Maşallah). Ben öyle hissetmediğim için acaba kötü bir anne miyim diye düşünüyorum. Onu yeterince sevemiyor muyum. Seviyorum tabiki ama olması gerekenden daha mı az seviyorum eksik mi seviyorum bilmiyorum. 1 mutluysam 5 katı endişeliyim 3 katı korkuyorum. Siz ne hissediyorsunuz merak ediyorum. Yada siz ne zaman kendinizi anne hissettiniz ?

Lütfen bu söylediklerim kimseyi incitmesin ben de farkındayım anne olmak için çabalayıp olamayan zorluklar yaşayan insanlar var. Dualarım hep sizinle. Benim derdim sizinkinin yanında hiçbir şey kalabilir ama ben de dertleşmek istedim belki benimle aynı şeyleri hisseden biri vardır ve eksik hissetmeyiz diye.

semap_13

BlackFish2113 hiç kendini kötü hissetme bende 18 haftalık hamileyim bir iki güne 19 haftalık olucam ama hala içimde acaba bebeğe bakabilecek miyim diye korkum var çünkü bekarken evin tek kızıydım hiç bir işe karışmazdım ailem tarafından şımartılarak büyüdüm evliliğimde de eşim evde tek çeşit yemek olsa dert etmeyen biri ama işte kendi kendime diyorum bebek çok büyük sorumluluk kendi özgürlük alanım kısıtlanıcak nasıl yapıcam birde çok sabırlı bir insan da değilim rahatıma düşkünüm nasıl yapıcam edicem diye düşünüyorum hep gece uykusuzluğu sürekli bebekle ilgilenmek filan gözümü korkutuyor açıkçası arkadaşlarıma söylediğimde herkes bizde böyle düşünüyorduk ama insan bebeği olunca bu hislerin tamamı ortadan kayboluyor diyorlar inşallah bizimki de aynı şekilde olur

bartulies

BlackFish2113 aslında yazdıklarınızı tekrar okursanız annelik duygusu çoktan yüklenmiş size hatta fazlasıyla pimpirikli bir şekilde eminim ki gerçekten disiplinli bir anne olacaksınız şahsen ben öyle olamadım kaçta yatmak isterse kaçta kalkmak isterse onun keyfine göre hareket ettim doğru değil diyemeedim ama sizin yazınızı okurken farkediyorum ki sadece çocuğunuz için en iyisi odaklısınız hep imrendiğim anne türü eminim mükemmel bir anne olucaksınız

3kedili2bebekli

BlackFish2113 doğumdan 35 gün sonra anne olduğumu hissettim bebeğimin biri yoğun bakimdaydi erken doğdular ve yoğun bakımda olan bebeğim ağlıyordu hemşire açıktı beslenme saati geldi birazdan besleyecegiz dedi ama emziremiyordum halbuki evdeki bebeğimin gözünün içine bakıyorduk 5 kişi gık bile dedirtmiyorduk sürekli emziriyor öpüyor kokluyordum o an o kadar kötü oldum ki dünyam başıma yıkılmış gibi oldu o zamana kadar oyun gibiydi hiç anne gibi hissetmiyordum o zamandan sonra işin rengi değişti resmen he yine bir zaman sonra oyun gibiydi tüm gün bebeklerimle ilgilenip akışına bırakmıştım sonra bir bakmışım ben anneyim 2 çocuğum var önceki hayatım yok diye bir depresyona girer gibi oldum sonra eşimle tatile çıktık çocuklarla eski hayatıma çok benzer bir şey yaşayabileceğimi fark ettim ve şu an her şey çok daha güzel çok daha yolunda 23 aylıklar ve annelikten önce ne olduğumu bile unuttum ama ben sadece anne değilim bir kadınım bir insanım bunun da farkındayım şimdi 3. Bebeğime hamileyim ve korkuyorum endişelerim var ama baş edebilecegimi biliyorum bir yolunu bulabileceğimi sürecin zor ama güzel olduğunu biliyorum buna odaklaniyorum bu arada doğumdan sonra sihirli bir deynek değmiyor bir anda aaaa ben anneyim diye insan değişmiyor biraz zaman alıyor korkmayın yani hemen o duygu yüklenmezse kız kardeşim 5 günlük lohusayken şey demişti bende bir sorun mu var anne gibi hissetmiyorum evet seviyorum ama tuhaf yanı hani anlatilan gibi sihirli bir sey asla değil deyip 3 saat ağlamıştı zar zor ikna etmiştim zamanla alisacaksin diye şimdi mükemmel bir anne ☺️

Silaaaamom2025

BlackFish2113 doğum yapan kimi görsem hemen soruyorum annelik hemen yüklendi mi hemen bağ kurdun mu bebekle diye soruyorum ama aslında çok iyi biliyorum ki herkeste farklı olur bu durum yaş doğum hikayesi çevreden destek ama ben kendimi hemen anne gibi hissetmek için zorlamicam zamana bırakıcam sizde öyle düşünün hemen alışmak zorunda değiliz zamanla o bize biz ona alışıcaz bilmediğimiz duygular bunlar kaygılanmamız gayet doğal bence 🥰

Esrauznn

Ara ara bendede oluyor böyle düşünceler sizi anlayabiliyorum. Ben daha hastayken bile anne diye sayıklıyorum bir şey olduğunda anneme soruyorum şimdi nasıl annelik yapıcam diye sorguluyorum. Geçen gün hareketlerini hissedemedim bebeğimin o korkum bana annelik duygusunu yaşattı içgüdüsel tamamlanacak her şey . Sizde çok güzel bir anne olacaksınız inşallah 🙏🏻

Dinolisoo

Canım benim seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben tedaviyle planlı şekilde hamile kaldığım halde o korkuyu yaşıyorum. Annelik bir deneyimdir herkesin hayatı bir olmaz. Kimsenin hamileliği doğumu evladı huyu hiçbir şeyi bir olmaz. Dışarıda örnek alma sadece kendi deneyimine odaklan. İyi bir anne ne demek mesela. Kim iyi anne olur. İyi annelik diye bir şey yoktur. Bu kadar endişe duyman bile iyi bir anne olacağının kanıtıdır. Biz kadınlar doğuştan annelik içgüdüsüyle doğmuşuz bu sonrada gelecek bir şey değil. Doğduğunda kucağına aldığında bu endişelerinin ne kadar boş olduğunu o anın dünyalara bedel olduğunu anlayacaksın. Hiç birimiz dört dörtlük hayat yaşamadık. Annemiz kızdıda belki el bile kaldırmıştır ama hangisini hatırlıyoruz kime sorsan en iyi anne benim der. Sen elinden geleni yaptıktan sonra en iyisi yoktur. En iyi annelik senin yaptığındır. Kimseyle kıyaslama kendini. Burda mutluluk payalaşanlarda korkuyordur hepimiz bu korkuları yaşıyoruz ama neden yapamayalım ki onu 9 ay taşıyıp doğurmayı beceriyoruzda bakmayı mı beceremeyeceğiz. İçini rahatlat kendine stres yapma her şey çok güzel olacak için rahat olsun. Çok güzel bir anne olacağına da adım kadar eminim. Sakın böyle takıntılarla yorma kafanı. Kendini akışa bırak. Zaten herşey olması gerektiği gibi olacak🫶🏻💖🥹

BlackFish2113

Dinolisoo yanıtladığınız için çok teşekkür ederim ne kadar iyi geldi bilemezsiniz. İyi ki varsınız

BlackFish2113

semap_13 inanın o kadar benzeriz ki 3 yıldır evliyim haftada 2-3 yemek yaparım anca şimdi bir bebeğin sorumluluğu çok büyük geliyor. Özgürlüğün kısıtlanma durumu da öyle ama İnşallah dediğiniz gibi oluruz her şey yoluna girer. Cevapladığınız için çok teşekkür ederim benim gibi hissedenlerin olduğunu bilmek çok iyi geldi. İyi ki varsınız

semap_13

BlackFish2113 bende öyleyim gerçekten evlenmeden önce çalışan biriydim hafta da bir gün iznim vardı onda da hep gezer dolaşırdım evlendim gezerim filan ama eskisi gibi değil tabiki de birde üstüne çocuk eklenince nasıl olucak çok merak ediyorum alışkın değilim sürekli evde durmaya iki gün üç gün evde kalayım bana afakanlar basıyor sanki duramıyorum evde 🤦🏼‍♀️

semap_13

BlackFish2113 siz de iyi ki varsınız emin olun geçer bugünler inşallah Bebeklerimize iyi bir hayat sunarız

BlackFish2113

bartulies yaa ben de bunu düşünüyorum ama uygulayabilir miyim bilmiyorum ki ya da uygularsam çocuğum mutlu olur mu. Fazla pimpiriklilik de çok yorucu ve sevgiden çalıyormuş gibi hissettiriyor

bartulies

BlackFish2113 bebekler rutin severler belli saatte kalkma belli saatte yeme belli saatte banyo ama benim etrafım çok kalabalık doğduğundan beri o yüzden belli bir rutin oluşturamadık oluştu ama uyku saatleri çok geç oldu mesela emzik bile tutmayınca ısrar edemedim etrafımaki herkes çok karıştı mama veremedim 2 yaşına kadar emzirerek uyuttum eğer teksen kesinlikle yaparsın karışan herşeyi bilrn yoksa etrafında kesinlikle kendi bilginle ilerle kocakarı bilgilerine aldırış etme doğumdan geldim duşa gircem kaynanamda oğlumu yıkıycak baktım ağzının içine kadar tuz sürmüş gelde böyle insanların içinde rutin oluştur imkamsızdı benim için

BlackFish2113

3kedili2bebekli gerçekleri duymak çok güzel :) Sizin adınıza çok sevindim sağlıkla gelsin İnşallah. Sürece kendimi bırakacağım sanırım. En azından duygusuz veya eksik değilmişim bunu duymak çok güzel çok teşekkür ederimm :)

3kedili2bebekli

BlackFish2113 rica ederim gerçekten kendinizi bırakın akışına her şey yerine oturur ☺️

Iremsel_

BlackFish2113 seni o kadar iyi anlıyorum ki hapla korunurken asla beklemediğimiz bi anda hamile kaldım ve o kadar borcumuz vardı ki icralık olma aşamasındaydık rabbim günah yazmasın ama çok üzüldüm çok ağladım yardım edecek ne ana ne baba yoktu sağolsun kendi ailem yardımcı oldu bi şekilde ek iş yaparak çıkmaya çalışıyoruz işin içinden şuan 25+2 gebeyim kendim de çalışıyorum eşim de çalışıp hem de ek iş yapıyor yaptığım iş çok zor ama hem rabbim hem kızım bana yardım ediyor kendimi hiç hamile gibi hissetmiyorum karnım da çok fazla yok söylemesem kimse anlamaz kızımı çok seviyorum ama hala bazı şeyleri tam anlamıyla kabullenemedim bence işten para pul kapansın derdinden ne hamileliğimi yaşayabildim ne bi şey ona yetebilmek için borç kapansın diye elimle dişimle çalışıyorum bazı şeyleri de kaçırdığımı düşünüyorum şuan aşağı yukarı Allah’ın izniyle 3 ay kaldı ben o kadar kaçırdım ki bazı şeyleri nasıl ya 3 ay sonra nasıl bi bebeğe bakacağım düşüncesi içimi kemiriyor ne yapacağımı bilmiyorum hem maddi hem manevi yetersiz kaldım kızıma rabbim yardımcım olsun bazı geceler ağlamaktan uyuyamıyorum bana dua eder misiniz ona yetebileyim

Musilk-1

Iremsel_ sen çok güçlü bir annesin önce kendindeki gücü gör aynaya bak ve ben ne kadar başarılıyım de seni tebrik ediyorum senin yaptığını her kadın yapamaz Allah bebeğini sağlıkla almayı nasip etsin inşallah güzel anne

BlackFish2113

Iremsel_ dualarım sizinle Allahın izniyle sağlıkla kucağınıza alın İnşallah kızınızı. İnşallah en kısa sürede borcunuzda biter bebek kısmetiyle gelir. Gerçekten kolay değil ama en azında yalnız olmadığınızı bilin ben de aynı şekilde çalışıyorum ve hislerimiz aynı. Özellikle bu yüzden yazmak istemiştim demek ki bizim hislerimiz de normal. Evde kalsak çalışmasak borcumuz olmasa belki başka derdimiz olacaktı bilemeyiz. Çok güzel bir anne olacağınıza eminim çok güçlüsünüz. Allah her zaman sizin de eşinizin de yardımcısı olsun.

Musilk-1

BlackFish2113 ilk önce şunu yazmak isterim iki kız annesi olarak ilk hamile kaldım ve kızımı kucağıma almadan anne olduğumu tam olarak anlamadım ve eve çıktık hastaneden tabiyki ve çok zorlanıyordum ağlıyordu yüzüne baktım ve onun sana ihtiyacı var dedim bam başka bir duygu şuan 20 yaşında ama hala benim bebeğim annelik çok kutsal ve tarif edilemez bir duygu sağlıkla gelsin bebiş onların kokusu herşeye değer cennet kokusu

Iremsel_

Musilk-1 çok üzülüyorum canım gerçekten bu anları bi daha geri gelmeyecek o kadar odaklanamadım ki kızıma geçenlerde arkadaşım ne aşerdin dedi hiç bi şey aşermediğimi farkettim benim evladım hayatımda 2. Planda ve şöyle bi düşünüyorum da o kadar adapte olamadım ki bi evladım olacakmış gibi bile hissetmiyorum en güzel zamanlarını kaçıemışım gibi geliyor ne naz niyaz yaptım ne bi şey rabbim güç kuvvet versin doğuma kadar da çalışırım önemli değil ama bi yeri düzeltmeye çalışırken bi yer bozluyor sanırım

Musilk-1

Iremsel_ dur ben sana benim hayat hikayesi kısa özet geçeyim 2004 evlenip Almanya ya geldim yalnızım kimsem yok ve bir ay içinde şiddet hakaret küfür başladı kızıma hemen hamile kaldım ve dokuz ay boyunca dayak yedim yerlerde tekmelendim kollarımdan tutulup sürüklendim sokağa atıldım ve hiç biryer bilmiyorum kimsesizim kızım sağlıklı dogdu ikinciye korunurken hamile kaldım ondada 5 aya kadar dayak yedim ve bana beni insanlara şikayet edersin seni doğuma kadar dövmeyecegim dedi dokunmadı doğum yaptım 15 günlük Ken kardeşimin yanında yerlerde tekmeledi 17 sene kabus dolu bir hayat ve daha 4 senedir özgürüm lütfen hayatının kıymetini bil canım sevgiyle kal

Iremsel_

Musilk-1 ne diyeceğimi bilemiyorum cidden Allah kimseye yaşattığını yaşamasan ölmeyi nasip etmesin inşallah siz çok güçlü bir annesiniz rabbim herkesin sınavını farklı veriyor işte benim derdim bana büyük rabbim her saim yardımcınız olsun inşallah hep güzel insanlar ile karşılaşın 🥹💖

Sonraki Sayfa »