Serapcakir kızımı doğurduğumda ben 2-2,5 saatte bir emzirmiyordum her 15-20 dakikada bir emziriyordum bi eşim kalkıyordu bi ben bazen gündüz atıştırıyordum akşam eve gelince o yemek yapıyordu sabah kalanı ısıtıp yiyordum akşam o geldiğinde ben uyuyordum o sıra eşim evi topluyordu sabah ben makinaya çamaşır atıyorsam akşam o asıyordu ya da topluyordu süreç hep böyle geçti misafir gelecekse önce ona söylüyordum tamam derse çağırıyordum işte bile olsa eve gelip biraz toplayıp bişeyler hazırlayıp geri işe gidiyordu şu an kızımız 3 yasında hala bu şekilde mesela eşim yarın izinli yani bugun gece 00:00 olmuş her neyse yarın mesela detaylı temizlik yapıcak ben bu aralar biraz yoğun geçiriyorum hamileliği ve çok tiksiniyorum gün icinde evin temizliğini hafifletiyorum akşam o detaylara giriyor yine hamileyim ve çoğunlukla eşime güvenerek bu çocuğu istedim ben zaten bakabilirdim kendime güveniyordum ama cocuk sadece anneyle büyümemeli baba da gerekli. yani eşim hep elim kolumdu bazen çocuğa bazen eve yetişiyordu bölüşüyorduk işlerimizi. sizde ağlamayın lütfen yapamıyorsanız söyleyin kendinize yüklenmeyin ben ilk doğum yaptığımda depresyona girdim ben nasıl mükemmel olamam nasıl herşeye yetişemem diye yoksulluk krizlerinw girmiştim lohusalık bir yandan ilaç kullandım kafayı sıyırmıştım desteğim olmasına rağmen cunku tüm yükü ben sırtlanmaya çalışmıştım yaparım sanmıştım kendime yazık gerçekten sizde yapmayın kimse 4/4lük değil yükü paylaşmazsanız altında ezilirsiniz