Selam arkadaşlar, geçmeyeceğini sandığımız son günlerde en keyif aldığım şey doğum hikayeleri okumaktı, şimdi onlara bir yenisini ben eklemek isterim, ilk hamileliğimde oğlumu 39. Haftada suni sancıyla dünyaya getirdim çünkü kilosu hep önden gidiyordu zaten 4150 gr doğmuştu ve sıfır sancıyla başladığımız için toplamda doğum 16 saat sürmüştü. Bu benim 2. Hamileliğim, 38. Hafta kontrolde doktor muayene ettiğinde 2 cm açılmam olduğunu söyledi sancım olmadığı için diğer hafta tekrar gelmemi istedi, 38+6 da tekrar gittim bu arada sabahtan minik sancılarım vardı ama son haftalarda zaten olan sancılardı bana göre asla düzenli değildi, muayenede doktor açıklığın 3 cm olduğunu söyledi, ben tabi sıkılmışım hamilelikten hocam rahim ağzını biraz uyarsanız dedim o da zaten uyardım ama bu hemen olacağı anlamına gelmez bebek ne zaman isterse o zaman gelir dedi, 1 saat yürü gel sonra nst bakalım dedi, ben de öyle yaptım ara ara sancılarım var ama yine düzenli değildi bana göre, neyse 1 saat sonra nst ye girdiğimde bayaa düzenli sancılarım olduğunu gördük 5 dakikada bir gelen. Ben hafif regl ağrısı gibi hissediyordum daha fazla değil. Doktorum hemen yatırmak istedi biz de dışarda işlerimiz vardı eşimle onları halledip eşyaları alıp gelelim diyip çıktık hastaneden. Tabi yarım saat geçmeden benim sancılar biraz daha kendini belli edip 2 dakikada bir gelmeye başladınca hiç riske atmayalım dedik hastaneye geri döndük. Yatışım yapıldığında hala 3 cm açıklık vardı kendi sancımla devam ettim bir saat sonra 4 cm olmuştu, nstye bağladıkları zaman dışında hiç durmadım sürekli hareket halindeydim plates topu, yürüyüş, eğilip kalkma vs. Sancılarım hala ağrılı değildi sürekli gelip gidip nasılsın diye soranlara iyiyim demeye korkuyordum artık çünkü iyi hissetmemen lazım diyorlardı hep 😂bir ara nstye bağladıklarında bir saat boyunca yatakta bekledim belki o kadar sürmese doğumum daha çabuk olurdu, o bir saat nstden sonra doktor gelip muayene etti ve suyumu patlattı, açıklık 6 cm oldu dedi, tabi su açıldıktan sonra asıl sancılar gelmeye başladı, nerdeyse 30 saniyede bir gelmeye başladı her geldiğinde nefes alıp vererek ve çömelerek karşıladım sancıları, su açıldıktan sonra çok sürmedi her şey çok çok hızlı ilerledi, ilk 15 dk hâlâ dayanabildiğim sancılardı nefesle bi şekilde tolere edebiliyordum sonra tekrar gelip alttan muayene ettiler ondan sonrasında trans haline geçtim diyebilirim artık doğum aşırı yakındı zaten muayeneden sonra dayanılmaz acılar gelmeye başladı, daha doğrusu dayanılmaz demeyeyim belki 10 dk sonra bebeğime kavuşacaktım bunun farkında olduğum için sabrettim, artık ayakta duramıyordum hareket etmekte zorlanıyordum tek yaptığım yerde secde pozisyonunda sancıları karşılamak oldu zaten çok sürmeden sancıyla beraber ıkınma isteği gelmeye başladı, sağ olsun yanımda eşim vardı ıkınıyorum çabuk ebeyi çağır diye bağırdım, ebe geldiğinde gerçekten de bebek baya aşağıya gelmişti ben farkında olmadan son sancılarda ıkındım çünkü, ebe hemen doktoru aradı ama doktor doğumun daha uzun süreceğini düşündüğü için ameliyata girmiş neyse ki bitirdiği ana denk gelmiş yine de doğumhaneye yetişemeyeceği için hızlıca beni ameliyathaneye indirdiler, bu arada hala sancı geliyor sancı geldikçe gelen o ıkınma hissi öyle bir şey ki asla engel olamıyorsunuz vücudunuz onu kendiliğinden yapıyor sanki, ebe diyor ıkınma ben diyorum nasıl tutayım 😅acayip bir macerayla ameliyathanede sedye gibi bir yatağa yatırdılar beni bacaklarımı bağladılar ve doğum başladı, doktorum yırtık olmasın diye çok uğraştı sağ olsun ben de onun yönlendirmelerine göre hareket etmeye çalıştım, en zor kısmı tam gücünü toplamış ıkınırken dur ıkınma diyor sonra tekrar ıkınmanı istiyor falan o arada kendimi tutmakta çok zorlandım, ilk doğumumda ıkınma esnasında ben kendimde değil gibiydim doğru düzgün ıkınamadım bebeğimi hissedemedim, bu doğumumda o anlarda o kadar canlı hissettim ki kendimi, ağrıların arasında hocam ne durumda kafası geldi mi nasıl görünüyor falan diye sorup durmuştum, en sonunda bebeğin bedenimden ayrılışını hissetmek öyle güzel bir his ki bunun asla tarifi yok, çok şükür bebeğim doğdu, kucağıma verdiklerinde kendinde değildi ağlamadı sanırım solunumda biraz problem vardı, hemen kucaklayamadım yavrumu ilk bir saat solunum desteğinden sonra yanıma getirdiler çok şükür şu an 1 aylık oldu bile, geçmez zannedilen zaman doğumdan sonra nasıl geçiyor anlamıyoruz, her anının tadını çıkarmaya çalışıyorum biliyorum çünkü çok çabuk geçecek, bu arada kesi atmadı doktorum sadece biraz sıyrık olmuştu bir iki tane ona dikiş attı, sonrasında da çok hızlı toparladım, bebeğim in gelişimi son haftalarda yavaşlamıştı, 3065 gr 50 cm doğdu. Doğumun en zor dayanılmaz denilen kısmı yarım saat bile sürmemiştir kızlar ve inanın zaten ona biraz dayansanız çok sürmeden yavrumuza kavuşacaksınız.
Biraz uzun oldu elimden geldiğince ayrıntılı anlatmaya çalıştım merak ettiğiniz birşey olursa sorabilirsiniz, herkes bebeğini hayal ettiği gibi sağlıkla huzurla kucağına alsın❤️sevgilerimle