Kızlar telefonum sıfırlandı o yüzden yeni hesap açtım ama eski hesabımın adı da altin23′dü profilimde çiçek vardı bebeğim en baştan beri makat gelişliydi sezaryen olacaktım belki hatırlayan olur. Şimdi 8 günlük oğluşum yanımda uyuyorken size doğum hikayemi anlatıp detay merak eden varsa diye yazacağım iyi okumalar ☺️
26 Eylül Cuma günü Bilkent Şehir Hastanesi’nde doktor kontrolüm vardı 38+6′ydım. Eğer bir sorun çıkmazsa pazartesi sabahtan gel yatış yapalım dedi doktor. Bebek hareketlerinde azalma olduğunu söyledim bir de nst’ye bakınca istediğim gibi bir sonuç alamadım deyip yatışımı yaptı. Öncelikle sancı odalarının olduğu odaya eşimle beraber çıktık bana giymem için önlük ve varis çorabı verdiler. Sonra damar yolu açıp serum ve nst’ye bağladılar odada saat 12′ydi. Hastaneye gelirken hazırlıksızdık o yüzden eşim eve gitti valizini aldı geldi. Sabah kahvaltı yaptığım için 8 saatlik açlık süresini doldurmamı beklediler. 5 gibi doktor geldi ve muayene odasına götürdü detaylı ultrasona baktı bebeğin pozisyonuna bakıp doğumda nasıl nereden başlamam gerekiyor diye tayin ediyorum dedi. Açıklık testi yaptı aslında istemiyordum ama mecburi yapmam gerekiyor acil bir durum da olabilir dedi. Bu kısmı geçiyorum benim için olumsuz bir deneyim ama birçok kişi olumlu şeyler yazıyor. Neyse sonra saat 18.10′da beni sedyemle beraber ameliyathaneye götürdüler. Eşimi de aşağı ailemin yanına indirdiler. Ameliyathaneye girdiğimde böyle dizilerdeki gibi loş karmaşık bir ortam bekliyordum ama bembeyaz aydınlık bir ortam vardı. 18.23′e kadar hazırlık yapıldı. Ebeler doktor falan steril yeni malzemelri açtılar etrafımda ama o sırada sedyede otururken çok titriyordum. Sandığım kadar soğuk bir oda değildi hiç üşümedim ama ilk kez ameliyat masasına yatacak olmak korkutuyordu Spinal ile ilgili çok olumsuz şey okudum duydum o da aşırı korkutuyordu. Anestezi uzmanı çok tatlı bir kızdı hatta ameliyat sırasında gözlerin çok güzel falan dediğimi hatırlıyorum☺️ Spinal tam şöyle oluyor: sedyeye oturur pozisyona aldılar ve birisi omuzlarımdan sarılıp aşağı bastırdı ve kalçanın üzerine ver tüm ağırlığını dedi sırtını da kambur yap dedi. Bu pozisyona geldiğimde üzerime de bastırdığı için kendimi iğneye hazırladım psikolojik olarak. Sonra sırtımı boydan boya batikon ile steril etti kız ve iğneyi soktu bildiğin kan aldırma iğnesi ve inanın spinalden öyle korkuyordum ki böyle kocaman iğneyi omurgama saplayacak gibi hissediyordum. Ama asla öyle olmadı. Hatta kan aldırmak damar yolu açtırmak daha acılı bir işlem yemin ederim. İğne girdiğinde acımıyor içindeki sıvıyı boşlattığında şu an ayaklarında bacakalrında karıncalanma hissedeceksin çok normal dedi. Dediği gibi de oldu. Karıncalanma hissettim beni yatırdılar. Perdeyi çektiler önüme. Dokunuşların hepsini hissedyordum ve çok korkuyordum canım mı acıyacak diye çok soru sordum. Anestezi uzmanı merak etme biz canın acımasın hissetme diye buradayız dedi ve çok sakinleştirdi beni. Sondayı da uyuşturduktan sonra taktılar ama hiç hisseidlen bir şey değil böyle nasıl tarif etsem hani böyle bir kapağı falan dudağınla vakumlarsın da blup blup eder ya onun gibi hiç ne acı ne ağrı hissettirmşyor. Karnıma sürekli birileri dokunuyor sanki deniz üzerinde yatıyormuş gibi dalgalanıyor gibi hissediyorum ama hiç acı hissetmiyordum. Sonra bir anda anestezi uzmanı bebeğin doğum saati 18.43 dedi birkaç saniye içinde de ağlama sesini duydum. O anı unutamıyorum. Bebeğimi biraz ağlatıp sonra omzuma yatırdılar. Kokladım öptüm. Hepi topu 20 dakika içinde bebeğimi bdnden aldılar. Daha sonra karnımı dikmeleri çok daha uzun sürdü. 19.20ye kadar dikme işlemi sürdü. Bu sırada bebeğim sürekli ağladı bakımlarını yaptılar aynı odada. Dikiş işlemleri e bitince beni başka bir sedyeye alıp başka bir odaya götürdüler. Orada ebeler bebeğimi emzirmemi sağladı. Beni akşam 8 gibi normal odaya aldılar. Hemen ailemi eşimi çağırdılar. Gecenin ilerleyen saatlerinde uyuşukluklar hafif hafif geçmeye başladı acı hissetmedim. Sondayı çıkardılar yine acı hissetmedim. Zaten tutup çekiyor hem blup diye çıkıyor. Ama şunu tecrübe ettim sizin de aklınızda bulunsun. Hala uyuşukluk olduğu için çişimşn gelip gelmediğini hissedemiyordum ve çişim geldiği zaman sezaryen yarama baskı yapıp canımı acıtıyordu. Annem gidip hemşrieye söyledi sondayı çıkardınız ama çişi geldi sanırım diye. Kalkıp tuvalete gitmeli dediler. Ama kalkamayacak kadar çok yandı canım çünkü çişim aşırı gelmiş öyle böyle değil. Annem bir kap buldu geldi ben yataktan aşağı ayaklarımı attım ve annemin tuttuğu kaba yaptım. Bunu böyle açıkça anlatıyorum çünkü yaptıktan sonra rahatladım ve sezaryen yerimin acısı geçti. Acıyı dikiş acısına bağlamayın bu ihtimali de düşünün diye söylüyorum. Daha sonra kendimi çok zorladım ayağa kalkmak sana iyi gelecek diye ve sezaryenden 3 4 saat sonra ilk adımımı attım hemen geri yattım daha sonra da sabaha kadar zaten uyanıktım bebeğimi emzirmek için vs ve annemden destek alarak yürüdüm ilk gece. Ertesi gün annemden destek alarak yataktan kalksam da kendim yürümeye çalıştım. Zaten akşamına da kendi başıma ayaklandım. Evet her yataktan kalkıp zulüm gibi geliyor kaslar gerildiği için ağrı oluyor ama ayakta 1 2 dk geçirince ağrı da azalıyor. Başta kambur yürüyüp sonra dik yürümeye başlıyorsun. Her defasında böyle oluyor bu. Şu an 8. Günümdeyim annem her işimi yapıyor ama bebeğimle tamamen ben ilgileniyorum eşimin yardımıyla. Kendim yapmak istiyorum ki iyice alışayım. Dikişleri aldırmadım henüz ama arada ağrı dışında bebeğimin her ihtiyacını görüyorum. Duşumu kendim alabiliyorum. Kendim giyinebiliyorum. Kahvaltı vs hazırlayabiliyorum. Rutin işlere başlamak 40ın çıkmasına bağlı sanırım. Her ne kadar acı çekersek çekelim mucizelerimiz için değer. Oğlum şu an yanımda uyuyor başında oturuyorum. Rabbime şükürler olsun canımın içi oğlum Allah ömrünü uzun ve sağlıklı etsin💙
Sorularınız varsa yardımcı olmak isterim✨