adaytomomy yıllarca yaşadım, kimseyle artık bu konuyu konuşmuyordum. Hatta bazen karşıdakiler lafını açsa bile konuşmak istemiyorum benim mahremim bu konu diyordum susuyorlardı. Bazen susmayıp “ya senin için diyorum” diyende oldu. Cevaplamadım, üstüme alınmadım. Çünkü insan çok üzülüyor belli süreden sonra. Bir evlat kaybettim düşüklerim dışında. Tedaviyle olmuştu. Ondan sonra sağolsunlar daha çok acıdılar. Ve “tüp bebekten sonra kendiliğinden olurmuş, bekle olur” demeye başladılar. Sonra tekrar tüp bebek oldu şükür şimdi oğlum kucağımda 1 ay oldu. 1 aydır gören herkes “ardına kendiliğinden olur hiç üzülme” diyorlar. Sağolsun onlar öyle diyince üzülmüyorum 😂 tabi neye üzüleceğim onuda bilmiyorum. Daha utanmadan “hiç korunma” diyenler oldu. Bende “mahremiyetimi böyle diyenlerden nasıl koruyacağım onu düşünüyorum” dedim. Kırıldıysa kırıldılar. Çünkü canıma tak etti benim. Nefret ettirdiler kendilerinden.
Seni çok iyi anlıyorum. Sana iyi gelmeyen kimseyle görüşme. Bu konuyu açanlarada lütfen cevabını ver. İçinde tutma. Bizler zaten bu yolda yıpranıyoruz, bide onlara müsaade etmemeliyiz bence.