Merhaba hanımlar, sonunda bende buraya doğum hikayemi paylaşıyorum. Ben Amerika’da yaşıyorum ve burada eşim dışında hiçbir yakınım yok eşim tüm zamanlarımda yanımdaydı.Öncelikle doktorum şekerim var ve bebeğim 2-3 hafta önden gittiği için doğumumu 39. haftamın ilk gününe planladı. 18 eylülde akşam 6’da hastaneye gittik. Burada önce normal olacak herşeyi deniyorlar ondan sonra ilaç vs veriyorlarmış bende bu süreçte öğrendim.Hastaneye gittiğimizde zaten 2 cm açılmam vardı. iki ayrı doktor bana balon takıp açılmamı doğal şekilde destekleyeceğini gelip anlattı bende ok dedim birde öğrenci doktorda işlem yapabilir mi diye sordular onada evet dedim salak gibi. Neyse önce öğrenci doktor geldi o balon zımbırtısını bana alttan takmaya çalıştı kendide hamile bide 🤦🏻♀️ 5-6 kere denedi yapamadı yarım saat uğraşmıştır pelviksim çok arkadaymış ağrı eşiğim yüksek olmasına rağmen kıvrandım çok canım acıdı. Sonra başka doktor geldi oda denedi 15-20 dakka oda takamadı artık canım çok acıdı durun yapmayın dedim. Bıraktı gittiler takamadılar. Sonra ben hemşireye istemiyorum öğrenci dedim. 4 saat sonra başka bir doktor geldi oda denedi 20 dk falan artık oda yapamadı bende durdurdum istemedim özür diliyorlar falan ama canım nasıl yanmış doğum yapmadan tahriş oldum çişimi bile korka korka yaptım çok acıyor diye. Neyse sonra bana rahim ağzı yumuşaması için yarım ilaç verdiler 3 kere ve 4’er saat arayla ama açılmam ilerlemedi yine. Sancım var gelip soruyorlar ağrın nasıl ben aşırı bir ağrı hissetmiyordum. Açılmam devam etmeyince doktorun biri geldi suyumu patlattı.1 gün geçmişti ben hala bekliyordum. Sonra bana hemşire küçük büyük pilates topu getirdi onunla değişik açılarda yatmamı hareketlerde bulunmamı söyledi onları yaptım. Açılmam 3 cm olmuştu zorla artık 24 saatin sonunda bana suni sancı verdiler. Bir iki saat sonra ben sancıları hissetmeye başladım. Başlarda çekebilirim diye düşünüyordum ama çok zordu ağrılar ve daha açılmam okadar yoktu oyüzden epidural istedim. Epidurali geldi yaptı anestezi doktoru gitti ama 5 dk geçmeden geri geldi tekrar çıkarıp yapıcam diye iyi dedim mecbur katlanıcaz zaten uyuşmuştum ikinciyi hissetmedim.Sonra tüm gece boyunca yatmak zorunda kaldım epiduralden sonra birdaha ayağa kalkamadım hiç sancı vsde hissetmedim bi ara gece doktor açılmama baktı 5cm olmuştu ama yeterli değildi tabi. Gece böyle geçti sabah 5 bucuk gibi ben aşağıya bir baskı hissettim ve sanki bebeğin yola girdiğini pat diye düştüğünü hissettim eşime söyledim hemşireyi çağırdı doktor geldi kontrol etti 10 cm dedi harika dedim çok sevindim. Şimdi başlıyoruz ıkınmalara dediler her sancım geldiğinde 3 kere 10 a kadar sayarak ıkındım. Eşim bi bacağımdan tutuyor hemşire diğer bacağımdan bu 3 saat sürdü ama çocuk tam çıkımda kaldı pelviksim çok geride olduğundan bukadar sürmüş. En son başka bir doktor geldi bebek sıkıntılı çok yoruldu kalp atışları vs diye bişeyler söyledi aklım gitti tabi. Sonra bana vakum yapalım mı dedi. Ben başta istemedim kesik atın dedim asla öyle birşey yapmıyorlar. Sonra mecbur kabul ettim vakumlanmayı. Ben bunu kabul ettikten sonra odaya en az 10 kişi geldi ne oluyor savaşamı gidiyoruz dedim kendi kendime ama emin ellerde olduğumu hissettirdiler bana. En son iki doktor vakumu yerleştirdiler bana son gücünle ıkınman lazım dediler ve sancım geldiğinde yine 3 ıkınmayla oğlumu çıkarttık. Hemen kucağıma verdiler kucağımda temizlediler havluyla. Eşime bağını kesmek ister misin diye sordular o iyi bile durduğu için kabul etmedi doktor biraz bekledikten sonra kesti ve bebeği hemen odanın içindeki küvez gibi şeyde ölçtü muayene ettiler. Bundan sonra benim dikişlerim atıldı tam 40 dk sanki sezeryan olmuşum gibi uzun sürdü. Tam 36 saat sonunda bebeğimi kucağıma almıştım 2 gün daha hastanede kaldık ve evimize geldik. 6. Gün sünnet yaptırdım. Bugün 12 günlüğüz ve oğlum şuan kucağımda uyuyor. Bende henüz tam toparlanamasamda bebeğimi kucağıma aldığımda herşeyi unutuyorum. Umarım sizlerde sağlıkla bebişlerinizi kucağınıza alırsınız 🙏🏻 biraz uzun oldu ama kusura bakmayın 🫣