Merhaba sevgili anneler, sonunda ben de hikayemi yazıyorum 17 gündür yavrum benimle♥️ İlk gebeliğim son haftalar yapmadığım egzersiz kalmadı doktorum eğer bu hareketlere rağmen kanala girmezse 40. Haftada sezeryan doğum önerdi. Doktorum bazı bebekler aynı pozisyonda kalmayı sever senin bebeğin çenesini dayamış başı dik kanala girmiyor dedi. 39+6 da bari 09.09 a denk gelsin dedim ve kızım aynı pozisyonda kalmayı tercih edince ben de sezeryanı kabul ettim. Bu arada çatım vs müsaitti normal bekliyorduk kısmet olmadı ama bence bu durum abartıldığı kadar tartışmalara girecek kadar önemli değilmiş sonuçta sağlıkla bebeğimi kucağıma aldım ve o zor zamanlar geçti önemli olan bu bence🫶🏻 Sabah 8 de hastaneydik beni 09.29 da aldılar 09.49 da da kızım doğdu bu arada oda numarasına kadr hep 9 lar denk geldi şans getirsin 🙈 ameliyathaneye aldılar hep yanımda duran ebe vardı anestezi uzmanı iğneyi vurunca sol bacağıma bir elektrik atması gibi bi şey hissettim anında bacaklarım uyuştu ilk başlarda bu ne zaman geçecek çok kötü bi his dedim onlar da rahatlatmaya çalıştılar sedyeden sedyeye aldılar yeşil örtüyü örttüler sonda falan takılmış odada çok sonraları farkettim. Doktorum geldi nasılsın makyajın çok güzel olmuş dedi ve başladı:) ben daha neyin ne olduğunu anlamaya çalışırken beş dk sonra doktorum hadi gel dedi şok oldum bu kadar çabuk mu yani diye sonra bir ağlama sesi üstten bana gösterdi ağlayarak annecim dedim 🥹 yana aldı ebe siliyordu bebeğim tatlı tatlı ağlıyordu ben onları ağlayarak izledim yanıma getirdi yanağı sıcacık yumuşacıktı Allah’ımm hayatımdaki en güzel andı ya ebe fotomuzu çekti 😌sonra kızımı alıp götürdü kapıda eşim ailem ağlayarak karşılamış video fotoğraf çekmişler bunu unutmayın:) sonra içeride benim biraz uzun sürdü dikiş aşamasında midem bulandı baya tansiyonum düştü zaten şikayetlerinizi söyleyince hemen serumunuza ekliyorlar sakinleştiriyorlar. Bebeğimi giydirmiş odaya getirmişler çocuk doktoru bakmış o sırada eşim tekrar ameliyathane önüne inmiş kardeşimle beni bekliyorlardı girişimle çıkışım arasında baya bir fark vardı kendimden geçmişim :) ama eşim elimi öptü yanağımı okşadı bebeğimin yanına çıktım kucağıma aldım zaten çok acıkmıştı arıyordu mememi verdim tuttu hemen o gece biraz zor oldu tabi ağrılar bir yandan beslemen gereken bir minik ama gün geçtikçe birbirimize daha çok alıştık daha ne olsun ki tüm ağrılar geride kaldı… Allahım bu duyguyu isteyen herkese nasip etsin💝👼🏻🥰😍🥹(odamızı süsledik, sevdiklerimiz geldi doğum sonrasında , hatta çıkacağım gün eşim ben bebişim bembeyaz giyindik her ayrıntıyı düşünüp tasarlamıştım fotolarımızı çektik iyi ki yapmışız diyorum çünkü o an çok başka çok güzel anılarımız kaldı geriye.. 🫠🥰)