Evet sevgili anneler nihayet ben de doğum yapanlar kervanına katıldım. Baştan beri SSVD istediğim hikayemin sezeryanla sonuçlanması beni ziyadesiyle üzse de yavrumu sağ salim kucağıma almanın mutluluğunu yaşıyorum. Doğum sürecim boyunca Bilkent perinatoloji ssvd takipliydim. Son hafta normal gebe takipte Esengül Hocaya geçtim ssvd için. Kendisi perinatolojideki doktorlara göre çok çok ılımlıydı ssvd için. Kontrollerimi yaptı ve ssvd için şimdilik uygun olduğumu söyledi ve en son pazartesi 40+3 e kadar sancılarımı bekleyeceğini yoksa sezeryan olacağını söyledi. Salı sabah 5 de hafif ağrılarım olmaya başladı ve kahverengi leke gelince hastaneye geldik. Ama hiç sancım çıkmadı, acildeki doktor 2 saat yürü öyle gel dedi. Ben akşam 8 de sancılarımı biraz daha yoğun hissettiğim için o zaman geldim. Nst ye bağlandım nst de biraz sancım çıktı. Acildeki doktor ssvd istemli olduğum için yatış verdi. Neyse tamam dedim. Ama nöbetçi doktor asla ssvd ye yanaşmadı zaten Esengül Hoca bu durumdan bahsetmişti. Neyse dedim istemiyorum sezeryan Esengül Hocayı arayın. Ama sanmıyorum aradıklarını çünkü kendi aralarında çoktan sezeryan hazırlığına başlamışlardı. Ama asıl sinir olduğum bir erkek doktorun sürekli açıklık kontrolü yapmasıydı. Dedim madem sezeryana alacaksınız bakmayın. Açıklığımda ilk geldiğimde 3 cm falandı sonra tekrar kontrol ettiler eğer devam ediyorsa hemen sezeryana alacaklardı. Neyse ben odada bir yandan ameliyat kıyafeti giyiyorum bir yandan ağlıyorum istemiyorum diye bir yandan da artan ve düzenli olan sancılarımı karşılamaya çalışıyorum. Bana hem sen istemedikçe sezeryana almayız diyorlar hem de hazırlıklarına devam ediyorlar. Artık sancılar dayanılmaz hale geldikçe ve onlardaki sezeryan kararlığınıda gördükçe ben de pes etmek zorunda kaldım. Sezeryana alındım ve oğlum 01:03 de doğdu çok şükür. Ama ameliyathane de tabiri caizse dondum. Ayrıyeten midem bulandığı için biraz kusma refleksi oldu doktor ona da kızdı bağırsakların dışarı çıkıyor diye. Neyse bir şekilde atlattım ve nihayet odaya alındım. O kadar gebe okulu bitirdim tek kişilik odada kalacağım diye bir de ordan darbe yedim üstelik eşimi de almadılar çift kişilik oda olunca. Resmen bebeğimle beni o odaya attılar. Tabiki ağladım çünkü sabaha kadar bebeğime nasıl bakacaktım belimden aşağısını hala hissetmiyordum ve sabah kaldıracaklardı. Neyse ben ağlayınca yanımdaki doğum yapan kadının annesi yardımcı oldu Allah razı olsun. Eşimi yanıma görmesi için aldıklarında göndermedim ne dedilerse de. Sonra sabah annem geldi ve gebe okuluna ısrarlı wp yazışmam sonucu kendimi tek kişilik odaya aldırdım. Bu süreç benim için çok yıpratıcı oldu ama elhamdulillah yavrum kucağımda… Herkese hayırlı, kolay doğumlar diliyorum.