Kızlar herkese merhaba bende hep acaba pozitif doğum hikayemi yazabilecekmiyim diye düşünürdüm sıra banada geldi,perşembe kontrolüm vardı zaten 39 haftalık oluyodum tam sabah kalkınca nişanım gelmişti bende doktora gittim nst çektim sancım çıktı ama beni rahatsız etmiyordu,benimde amacım muayeneden sonra evime gidip sancımı biraz evde çekmekti ama ne yazıkki tansiyonum 3 kere ölçüldü hep 14/5-14/6 çıkıyordu doktorda yatış yapmamı istedi aslında ben iyi hissediyordum ama sanırım heyecandan tansiyonum çıktı sonra doktora eve gitmek istediğimi söyledim oda mesuliyet sana ait değince mecbur yatışım yapıldı hiç açılmamda yoktu bu arada,sabah 9 dan gece saat 1 e kadar sancı çektim kendi sancım yetersiz kaldığı için suni sancı verildi,saatte bir ebeler 4-5 kere gelip açılmamı kontrol ediyorlardı,ben hayatımda böyle sancılar görmedim heleki suni sancı geldiği an bağırmamak elde değildi açıklık muayenesinden bahsetmiyorum bile zaten açılmam olsun diye ebeler çok zorluyordu her seferinde,gece saat bire kadar sancı çektim artık ıkınmaya halim yoktu vücudum yüzüm terden sırılsıklam olmuştu,en son doktor geldi ve bebeğin kalp atışları yavaşlıyor dedi apar topar sezeryana alındım ama işime gelmedide değil yani çünkü 16 saat boyunca çok şiddetli ağrılar çektim yemin ederim ölüyorum sandım ameliyata inerken bile kasılmalar geliyordu iğneyi kim nasıl yaptı hatırlamıyorum bile o sancıların yanında iğneyi hissetmedim bile,40 dakika gibi süren sezeryana bebeğime kavuştum,ama çok üzüldüm çünkü bebeği bana gösterdiklerinde hiç bişey hissedemedim artık bayılıcsk gibiydim çünkü,neyseki çok şükür kızıma kavuştum sadece şuan yürümek biraz beni zorluyor onun dışında çok bişey yok biraz uzun oldu kusura bakmayın