O kadar çok sıkıntıdayım ki bu sıkıntı bana mutsuzluk veriyor, doktor 10 gün içinde doğumun olabilir dedi mutluyum heyecanlıyım ama bir şeyler eksik içimde hayatım hep zordu küçüklüğümden beri hep kendi kendimi mutlu ettim yada öyleymiş gibi yaptım yaşadığım her şeyi paspas altında gönderdim. Ama bu son birkaç aydır o kadar sıkıntı, mutsuzluk, umutsuzluk çekiyorum ki anlatamam gülüyorum hiçbir şey yokmuş gibi davranıyorum ama kendi içimde çok savaş veriyorum ve hep olumsuz durum yaşıyorum. Ailem gerçekten iyi insanlar ama anlatamıyorum eşim iyi birisi ama beni tam anlamıyor çevremde 2 kişiden başka kimsem yok, hoş bende arkadasim olsun istemiyorum. Doğumun getirdiği bir durum mu bilmiyorum ama her şeyden çok bunaldım, yoruldum hiçbir durum beni memnun etmiyor. Dua ediyorum ama işe yaramıyor önceden içim huzur doluyordu ama simdi dolmuyor hiçbir şeyim kabul olmuyor yada istediğim gibi gitmiyor. Duygusal çöküşte miyim bilmiyorum sadece her şey için çok yorgunum ya, dert yanacak kimse yok kimseye de derdimi anlatmak istemiyorum ama içimde kalıyor bu durumdan nasıl cikarim onu da bilmiyorum.. Kimse destek olsun diye yazmıyorum yanlış anlaşılmasın sadece iyi geliyor yazınca ne bileyim ya cikmazdan çıkamıyorum. Tek kelime etmek bile bana zor geliyor. Uzun oldu :) 🥹
