Kızlar selam önceden hep buradaki doğum hikayelerini okuyup duygulanırdım şimdi sıra bana geldi 🥹
Ben 21.haftamda acil serklaj oldum rahim ağzı yetmezliği nedeniyle.Çok zor zamanlardan geçtim çok dikkat etmem gereken günler oldu doktorumdan yana şanslıyım beni hiçbir zaman bu konuda aşırı bir kısıtlamaya sokmadı ben her fırsatta dinlendim uzandım bir şekilde o zamanları atlattım.Planladığımız gibi 38.haftaya girdiğimde dikişlerim alınıp doğumum gerçekleşecekti.37+6 da yani 04 eylül de sabah hastaneye yatışım gerçekleşti.Doğumdan önceki son kontrolle gittiğimde doktorum bana serklajı aldıktan sonra açılmamın da güzel olacağını ve kısa zamanda doğumumu gerçekleştirebileceğimizi söyledi.Buna istinaden bana bir rahatlama geldi.Öncesinde çünkü kafamda milyon tane seneryo yazıyordum kendi kendime doğum nasıl olacak diye 😂🥲 Neyse biz perşembe sabah 09.00 da hastaneye yatışımızı yaptık 09.30 gibi ameliyathaneye indim doktorum serklajımı aldı ve açılmam 2 cmymiş.Odaya çıkardılar beni biraz yürüyüş yaptım o sırada da suni sancı takacaklarını söylediler en düşük doz olarak.Tamam dedim kabul ettim.Ve düzenli nst ye bağlandım.Benim sancılarım başlayıp artmaya çoğalmaya ve sıklaşmaya başladı.Bana pilates topu getirtiler hareket yapmamı istediler.Ve squat yapmamı söylediler.Tabiki sancım gittikçe arttığı için benden istenilen hareketleri yapmam zorlaştı.Eğilip doğrulurken sanki diz kapaklarımın kemiklerini kırıyorlardı resmen canım aşırı yanmaya başladı normalde acı eşiğim bu kadar düşük değil kendimi dayanıklı zannediyordum ama durum bambaşka hale geldi.Serklaj yüzünden de hamilelik dönemimde hareket alanım kısıtlı olduğu için hareketsiz kalmam dezavantaj oldu benim için.Yaklaşık 10.00 dan saat 16.00 ya kadar suni sancı verilmeye devam etti.Bu zaman zarfında açılmam da ilerlemeye başladı ama bebeğimin başı istenilen gibi aşağıda değildi biraz yukarıda kaldı bu da doğumu daha da zorlaştırdı.En son pilates yaparken beni kesin artık sezeryana alın diye yalvardığımı hatırlıyorum.Sabah bişey yemedim karnım aç,kafam yerinde değil ağrım felaket boydan boya kesseler umrumda olmazdı 😭😭🥲 Artık odada bir kaç kez zorla da olsa squat yapıp ebeyi odaya çağırdım doktorumla beraber geldiler ıkınma hissimin olduğunu söyledim ve beni ameliyathaneye indirdiler.Toplamda 4 kere ıkındım her ıkınmamda da canımdan can gitti zannettim son ıkınmamda artık ne kadar gücüm kaldıysa zorladım ve bebeğim dünyaya geldi ondan sonra bianda bıçak gibi tüm ağrılarım kesildi gerçekten burdaki hamiş annelerimizin dediği gibi oldu pamuk gibi oldum onu görünce 🥹🥹 O kadar güzel bir duygu ki kendinden bir parça dünyaya getirmek anlatılmaz yaşanır..Bizim minik kuzu beni çok yordu çıkarken yırtılma olduğu için doktorum dikiş attı o kısım da çok kötüydü çok canım yandı ama mecburen dayanmak zorundaydım.Odaya çıktığımda o acıyı da unuttum gitti vücudum yeniden doğmuş gibi oldu enerjim yerine geldi.Onu emzirmek temas kuruyor olmak yanımda uyuması bambaşka bişey..Benim doğum hikayem biraz yorucu biraz can yakıcı oldu ama onun için değer..O kadar güzel ki Allah herkese kolay doğumlar nasip etsin..Şimdi kollarımda mışıl mışıl uyuyorken kendi doğum hikayemi sizlerle paylaşmak nasip oldu 🥹💕🐣