Saraylokumu canım benim , yeni doğum yapmış biri olarak seni o kadar iyi anlıyorum ki. İlk 10 gün sürekli ağladım, ben de dikislerimden yana iki hafta problem yaşadım. Diğer yandan hem kısıtlanmış hissi hem bakamayacağım korkusu, birsey olursa endişesi, uykusuz geceler beni de çok zorlamisti, belirttigin gibi eşle olan iletişimde değişiyor . Ki yanımda annem vardı, bunaldigimda bir dolaşıp gelin diyordu. Şuan 30 gün oldu. Biraz toparlandım diyebilirim. Ama eve kapanmadık bence bunun etkisi de var 2 haftadan sonra her gün dışarı çıktık bebeğimizle. Yürüyüş yaptık, alışveriş yaptık. Onunla hataya karışabildigini görmek belki iyi gelir sana da . Kınamak kimsenin haddine değil canım, ben de çok istedim çok bekledim ve gerçekten söylediklerini yaşadım. Ama geçecek bunu yaşayan ne ilk ne son kişisin. Gönlünü ferah tut 🤍