Merhabalar herkese, öncelikle merak edilenleri gidermek içim biraz detaylandırmak istiyorum o yüzden biraz uzun olabilir ben doğumdan önce hem şehir hastanesinde doğum sürecini hem de propess in zor olup olmadığını çok merak ediyodum, şehir hastanesindeki süreci gebe okulundan az çok öğrendim ancak propessle ilgili yeteri kadar bilgiye ulaşamadım ve doğum öncesi epey tedirgindim.
Öncelikle doğum öncesi sürecimden bahsedeyim: 38. Haftadan itibaren nst de düzenli kasılmalarım çıkıyordu ama ben hissetmiyordum bebeğin kendini kasıp bırakması şeklinde hissediyordum her hafta kontrolde doktorum yatış verdi ancak ben sancılarımı daha yoğun hissettiğimde gelmek üzere her seferinde reddettim bu arada hiç açıklığım da yoktu sadece 39. Hafta kontrolümde doktorum nişanımın geldiğini ve yumuşama olduğunu söyledi ama ben nişanımın geldiğini herhangi bir şekilde fark etmedim. En son kontrolümde doktorum 40+0 da gelmemi, kesin olarak yatıracağını ve doğumu başlatacağını söyledi. Bu arada ben de 37. Haftadan itibaren plates topuyla egzersizler yürüyüşler merdiven inip çıkmalar yerli ve yabancı youtb kanallarından activating labor egzersizleri hepsini yaptım ama karnımda bebeğin sertleşmeleri harici herhangi bir sancım olmadı ben bir umut 40+0 a kadar bekledim ancak doğum kendiliğinden başlamadı.
Doğum sürecine gelcek olursak:
40+1 de Eskişehir şehir hastanesinin kadın doğum aciline başvurdum ve bana yatış verdiler. Öncelikle kadın doğum servisine yatırıldım, bi kaç saat sonra da doğumhaneye yatışım yapıldı, doğumhanede herkesin kendisine ait bir odası var ve odalarda tv plates topu duş imkanı var yanınıza eşiniz gelebiliyor odayı istediğiniz gibi hazırlayabiliyosunuz (kokular buharlar fotoğraflar loş ışık mum meryem ana otu vs.) doğum haneye geçtikten sonra akşam 17.30 da propess ( açıklığı artıran vajinal fitil) takıldı. Takılması çok acı verici değildi normal vajinal muayenenin bi tık fazlası diyebilirim. İlk 1 saat falan hiç hareket etmeden yattım sonrasında ayağa kalkmak serbestti fitil takıldıktan 6 saat sonra falan nst de 3-4 dkda bir gelen sancılarım gözüküyordu ama ben yine çok fazla hissetmiyordum açılmam olmadığı için sanırım ( bu arada fitilin etki süresi 6 ile 24 saat) sabaha kadar sancılarım bu şekilde devam etti ben ara ara uyumaya çalıştım ancak diğer odalardan gelen sesler nedeniyle 1-2 saat kadar uyuyabildim. Sabah 8 de nöbet değişimi oldu ve ebeler geldi (doğumu ebeler yaptırıyor). Doğumumu yaptıran ebem sabah fitili kontrol etti biraz aşağı kaymış dedi iyice yukarı ittirdi ve sanırım biraz da uyarı verdi bu biraz acılıydı. Saat 9.30 da suyum geldi ( eğer suyunuz az az değilde tek seferde geliyosa bunu anlamamanız idrarla karıştırmanız imkansız ılık ılık ve çokça bacaklarınızdan akıp gidiyor tutamıyorsunuz ve biraz da yumuşak bir hissiyatı var) suyum geldikten sonra açıklığım 2 cmdi ve sancılar hissedilmeye başlamıştı. O esnada ben epey bi kustum. Sancılar İlk 2 saat falan tolere edilebilirdi ama sonrasında çok yoğun gelmeye başladı ve ben kendimi kontrol edemedim ve sancı geldikçe bağırdım. saat 11 gibi baktıklarında açılmam 4 cmdi. 4 cmden sonra sancıların daha da zorlaşacağını biliyodum eşime özele gidelim epidural yapsınlar falan dedim ama ordan çıkamayacağımı da biliyodum. Sancılar süresince sıcak suyun altındaydım gerçekten çok etkisi oluyor ve sancı geldikçe eşim belime masaj yapıyodu bu sancıları kolaylaştırıyodu ama yine de biraz zorlayıcıydı öğrendipim nefes egzersizlerini falan o an uygulayamadım sancı geldikçe nefesimi tuttum bağırdım ve ıkındım. Saat 12 gibi falan tekrar bi kontrol etti ebe ve işte duymak istediğim şey: 8 cm birazdan doğum başlar dedi bu beni epey motive etti. 12.30 gibi falan da artık tam açıklığa ulaştım ve doğumun ikinci aşaması başladı.( Doğum da aynı odada gerçekleşiyor, sancıları çektiğiniz hasta yatağı doğum başlayınca ortadan ikiye ayrılıyor ve doğum masası şeklini alıyor. Ikınmayı bacaklarınızı havaya dikerek değil kendinize iyice çekerek yapıyosunuz.)
İkinci aşamada Ebem nasıl ıkınmam gerektiğini anlattı ben ona uyarak ıkınmaya çalıştım sanırım yeterince ıkınamadım ki başka bir ebe gelip karnıma bastırdı ( bu durumdan çok korkuyodum ama hiç hissetmedim diyebilirim hatta eşim ebe çok güçlü bastırdı sana bişey olcak diye korktum falan dedi ama etkilenmedim) saat 13.03 te de oğlumu kucağımıza aldık. Kaç ıkınmada doğdu hatırlamıyorum, kafası biraz kanala sıkışmış ama sonra hemen düzeldi. Epizyo açıldı açılması anında hiç bişey hissetmedim sonradan ebeye sordum kesi var mı diye evet var dedi. Bebeğn çıkışı anında alev topu gibi bi his oluyo diye duymuştum ama öyle bişey de hissetmedim sadece vajinada baskı hissettim. (Doğumun gerçekleşmesine yakın size serumla ağrı kesici ve bi kaç ilaç veriliyor , epizyo için de uyuşturuluyor belki hissetmemelerimin sebebi budur.) Sancıların zor yanı nstye bağlanmak ve hareketsiz kalmak umarım en kısa zamanda nstyi daha teknolojik hale getirirler ve hareketsiz kalmak zorunda olmayız. Sancılardan da ıkınmadan da daha çok zorlayan şeyse dikim anı oldu ama o da en fazla yarım saat sürüyor ( kaç dikişim var bilmiyorum sıcak havanın da etkisiyle dikişler ilk 1 hafta epey zorladı ama şu an 17. Gündeyim ve acısı tamamen geçti diyebilirim.) Doğumdan sonra kesiyi dikmek için eşimi odadan çıkardırlar yarım saat sonra eşim tekrar geldi. 2 saat kadar doğumhanede kanama takibim yapıldı sonra da servise çıkarıldım. Servisteki odam tek kişilikti odayı istediğiniz gibi süsleyebiliyorsunuz. Kadın refakatçiye izin veriliyor eşiniz ziyaret saatlerinde gelebiliyor. bi problem yoksa 24 saat sonra taburcu ediliyosunuz.
Yani doğum kolay bir eylem değil ama katlanılamaz dayanılamaz da değil Allah gerçekten bi şekilde dayanma gücü veriyor. Ben sezeryan sayıklarım diye düşünüyodum ama hiç aklımdan bile geçmedi. Özetle güzel bir doğum oldu ve o sancıları şu an hatırlamıyorum bile :) Ben kurtuldum Allah herkese kolay ve güzel hatırlayacağı doğumlar nasip etsin :)