Öncelikle çok pozitif değil etkilenecek olan varsa okumasın❤️
Hamileliğim boyunca hep pozitif hikayeleri okudum izledim ve en çok istediğim şey doğumhaneden elimde bebeğimle yürüyerek çıkmaktı bu sebeple son ana kadar bekledim, hayalimi gerçekleştiremedim ama olsun :)
38 haftada açıklığım 2 cm di bu beni çok heveslendirmişti yakında doğururum diye her gün activating labor, squat, hurma suyu, ananas suyu, ördek yürüyüşü, ahududu çayı yani gerekli herr şeyi yapıyordum ama açıklığım hiç ilerlemedi sancılarımda gelmiyordu doktorum max 41. Haftaya kadar bekleyeceğini söyledi 40+3 te kontrole gittim açıklığım hala aynıydı sancımda yoktu doktor açıklığa bakarken birazcık daha canım yandı masadan kalktığımda keseyi uyardığını söyledi sıyırma yapmış sağolsun😅 git biraz yürü sonra nst ye gir dedi ama benim sancılarım o an başlamıştı ben yaptığı işlem yüzünden canım yanıyor sanmıştım nst de çok az düzensiz sancılarım çıktı eve yolladı iki gün sonra gel dedi eve gelirken eşimin işi vardı yarı yolda bırakmasını istedim biraz yürümek iyi gelir diye yürüyerek eve geldim(10 dk falan) eve geldiğimde sancılarım artarak gelmeye devam etti kontrole 12 de girmiştim artık 17:00ye doğru dayanamamaya başladım eşime hadi gidelim dedim yok saçmalama bu çocuk gelmeyecek zaten dedi ikna edemedim😂😂 duşa girdim sonrasında çıktık direkt doktorun yanına gittim ben geldim diye hemen aldı açıklığıma baktı 4 cm hadi yatış yapın dedi ve beni doğumhaneye aldılar. Hemen formları doldurduk tahlillerimi aldılar ve lavman yaptılar sonrasında beni en çok zorlayan susuzluktu maalesef izin vermediler sezeryan ihtimaline karşı. Hamileliğimde hep nefes çalışması yapmıştım sancıları karşılarken gerçekten çok iyi geldi bu çalışmalar başka türlü belki yapamazdım yatış yaptıktan sonra odada saat olmadığı için kaç saatte ne yaşadım onu bilmiyorum ama bi süre sonra doktorum geldi açıklığım 6 cm di suyumu patlatacaklarını söylediler bende hayır çok acıyomuş herkes öyle diyo dedim sen herkese bakma dedi ve suyum boşaldı yani nerdeyse hiçç hissetmedim konuşurken bir anda yapmış😅 suyum patladıktan sonra sancılarım şiddetlenmeye başladı duşa girdim pilates topunda oturdum sürekkli belime masaj yaptılar eşim annem teyzem sağolsunlar o çok rahatlattı tekrar doktorum geldiğinde epidural alsam mı dedim istiyorsan şimdi takmamız lazım sonrası geç olur ama bence çok iyi gidiyosun hiç ihtiyacın yok dedi bende çok zorlanmadığım için tamam dedim o şekilde devam ettim(bunun pişmanlığı yaşandı) açıklığım 8 cm olduktan sonra artık hiç ilerlememeye başladı rahmi yumuşatmak için kas gevşetici verdiler bu sefer sancılarım kesildi sonra suni sancı taktılar son 2 cm i o şekilde ilerlettik aslında suni istemedim ama zaten şimdi olmasa da doğumdan sonra rahminin toparlanması için takmamız lazım sadece biraz erken takıyoruz dediler bu süreçten sonra ebe hiç yanımdan ayrılmadı her sancım geldiğinde odada beni ıkındırdı ve bebeğin kalp atışlarını takip etti sürekli açıklığıma baktı vs kalp atışları düşmeye başlayınca beni acil doğuma aldılar hemen oksijen taktılar kalp atışları düzeldi ve doğum başlamış oldu💃🏼 gerçekten zormuş ama yapılamayacak gibi de değilmiş o an tek düşündüğüm şey bebeğimin sağlıkla çıkmasıydı o yüzden var gücümle ıkındım ve söylenenlere itaat ettim kalp atışları sorunlu olduğu için kendimi panikletmemeye çalışarak içimden sadece itaat et rahat et diye geçirdim ve ekibe güvendim hiç paniklemeden. Doğumdanedeki tüm süreci gözüm kapalı geçirmiştim en son ıkındıktan sonra doğum saati 00:07 dediler aa yeni güne mi geçtik dedim ve göğsümde bi ağırlık hissettim gözümü açtığımda bebeğim bana bakıyordu o an herkes durdu kordonu keseceklerdi doktor kızdı bekleyin diye kimse hiç birşey yapmıyordu çok sakin bir ortam oldu ne kadar sürdü bilmiyorum sonra bebeği alıp aynı odada bakım ünitesine koydular bebek hemşiresi temizledi bakımlarını yapıyordu. sonrasında alt tarafımda dayanılmaz acı hissetmeye başladım kesi yırtık artık ne varsa bunu hala bilmiyorum bu arada, dikiş atıcak mısınız dedim doktor evet deyince o zaman beni uyutun dedim hem çok yorgundum hem çok acıyordu ve titremeye başladım hemen anesteziye haber verdiler o gelene kadar bile çok zor dayandım sonrası zaten bende yok bebek gibi uyandım. Meger son anda yine kalp atışları yavaşladığı için doktor kesmek zorunda kalmış ve en son vakumla çıkarmışlar ben bunların hiç birini hissetmemiştim en son kontrole gittiğimde herkes kaç dikişim olduğunu soruyor dedim sayısını boşver çok dikişin var o gece 4 tane doğum yaptırdım hepsi epizyosuzdu en zoru seninkiydi dedi🫠 zaten doğumdan çıkarken aileme de doğumun zor olduğunu, hem iç hem dış dikişlerim olduğunu söylemiş. o an çok zor gibi gelmişti ama 16 günlük olduk şimdi sanki hiç yaşamamış gibiyim. Tüm süreci pozitif düşünerek geçirdim evet çok pozitif değildi belki ama düşüncelerimle hep yönünü düzeltmeye çalıştım ve ekibe gerçekten güvenerek ilerledim en sıkıntılı anda bile paniklemeden devam edebilmek gerçekten çok önemli