Merhaba kızıma kavuşalı aslında 20 gün oldu; ama anca yazabiliyorum.
Çok fazla doğum hikayesi okudum burada, benim gibi anksiyetik birinin vajinal doğuma cesaret edebilmesinde bu hikayelerin payi da büyük açıkçası :) şimdi kendi hikayemi paylaşıyorum sizinle..
39+6 da kontrolüm vardı. Nst de sancı yoktu nisanim gelmemişti. Doktor 40. Haftanın sonuna kadar bekleyebilecegimizi söyledi. Hangi durumlarda hastaneye gelmem gerektiğini izah etti. Bu arada belirteyim benim sürecimde hiç çatı muayenesi açıklık kontrolü vs. Olmadı. Ertesi gün sabah kalktigimda kasiklarimdan belime vuran regl ağrısı gibi ağrım vardı. Ama gelip geçen bir ağrıdan ziyade uzun süreli bir ağrıydı sabahtan bol bol dinlendim. Sonra hafifledi akşam üstü çıktık yürüyüş yaptık. Yürüyüş yaparken de sağ bacagimi ileri atarken ağrım oluyordu. Ama bunları asla doğum belirtisi olarak düşünmedim. Çünkü kasılmalarım her zamanki gibi ve düzensiz oluyordu. Akşam eve geçtik saat 21:00 da belim rahatlasın diye pilates topunda hareket yaparken bir anda suyum geldi. Bir şişe boşalırcasına olur diyorlardı ama o şekilde değildi belki bir çay bardağı kadardı. Doktor su gelmesi durumunda hastaneye gelin dediği için sakince hazırlanıp hastaneye geçtik 21:30 gibi ebe açıklığıma bakti 1 cm di. Nst de de sanci cikmamisti . Gelenin su olduğundan şüphe etti, ama gelirken taktigim bez ıslaktı yolda da gelmeye devam etmişti ve nisanim da suyla birlikte gelmişti. Sonra 2 saat yürüyüş yapmami tekrar gelmemi söyledi , bu esnada kasılmalarım ve ağrılarim daha düzenliydi dondugumuzde açıklık hala aynıydı; ama Nst de sancılar belli bir düzene girmişti; fakat dusuktu. Doktorum yatış olmasını ve spontan takip olacağını söyledi. Ebe de gece dinlenmemi, egzersiz yürüyüş vs yapmamami uyumanı, ertesi günün benim için daha yorucu olacağını belirtti. 23:30 gibi odaya yerleştik. Sancılarım artarsa bilgi vermemi söylediler, onun dışında kontrole gelmeyeceklerdi. Dinlenmeye çalıştım ama yoğun sancı olmasa da belirli aralıklarla gelen sancılar olduğu için uyumak çok mümkün olmadı. 12 den 3.30 a kadar sancılarım yavaş yavaş artmaya başladı. Ama katlanilmaz sancılar değildi. Nefes ile karşılayabiliyordum. Haber verdim Nst çekildi sancılarım biraz daha artmıştı ama açılma hala 1 cmdi. 4:00 gibi sancılarım artmaya başladı zaten bekliyordum nefesle karşılamaya devam ettim ama artık zorluyordu kattaki hemşire geldi nst çekildi artık sancılarım 70 lerdeydi. Ebeye haber verdi kontrol için, ebeyi beklerken yürüyebileceğimi söyledi bir yarım saat kadar bekledim ama sancılar yoğundu squat pozisyonunda karşılamaya başladım. Ama artık çok zorlamıyordum . Ve dedim ben sezeryan istiyorum. Daha 1 cm açıklıkla ben bu sancıyı çekiyorsam 10 cm kadar neler yaşayacağım acaba diye düşünüyordum. Ebe geldi tekrar kontrol etti ve acikligim 6 cm olmuştu. Bunu duyunca rahatladım sancılar boşuna değİlmis onu anladım. Hemen dogumhane katina alindim. Hep 4 cm’den sonra epidural vardı aklımda epidural istediğimi söyledim, anestezi uzmanı geldi 05:50 gibi epidural yapıldı. Dünyanın en güzel şeyi olabilir, ayrıca iğnesi de acitmadi zaten lokal anestezi ile yapıyorlar. Sancıyı tek taraflı ama hafif bir şekilde hissetmeye devam ettim. 06:10 gibi ebe tekrar kontrole geldiğinde acikligim 10 cm olmuştu ve bebeğin saçları artik görünüyordu, hemen dogumhaneye alındım doktorum geldi ve 06:27de kızımı kucağıma aldım.
Yarım saat daha dayansaydım keşke epiduralsiz dedim ama doğumu epiduralin hızlandırdığını söyledi ebem. Ayrıca doğum esnasında uyusuk olduğum için bir şey hissetmedim. Ama kasılma ve sancı yine olduğu için bebeği itme noktasında beni hiç zorlamadı.
Kesik var maalesef, ama 3-4 dikiş kadar. Epiduralin etkisi geçince hemen ayaga kalktım o gün misafirleri karşıladım, gece bebegimle ilgilenebildim. Ama dikis sonuçta, sıcakta sürekli ped kullanmak zorunda olmak çok konforlu olmadı. 10. Günde artık dikişlerim de baya rahatlamıştı.
Bir an pes edecek gibi oldum, ama açılmam olmadığını düşündüğüm ve sancıların daha çok fazla artacağını sandığım içindi. Yine doğum yapacak olsam vajinal doğum tercih ederdim. Şu an o geceyi düşündüğümde o kadar duygulaniyorum ki, cektigim her sancıya degdi. Her bir sancı kızıma yaklaştırdı beni. Ve sonunda sağ Salim aldım kucağıma ♥️
Darisi bekleyenlerin başına, umarım benimkinden çok daha kolay dogumlar nasip olur sizlere 🌸