Bebissever burda birisi senle ayni yolu yurumeyenlere fikir sorma gibi bir şey demiş. Ben de öğretmenim. Doğu’da görev yaptım 4,5 sene. İlk çocuğum orda doğdu. Borcumuz yoktu ama araba almak için birikim yapiyorduk. Bir an önce kurtulmak istediğimiz bir şehir olduğu halde ben eylülden hazirana kadar ucretsiz izne ayrıldım. Kalma sürem uzamış oldu yani. Kizim 1,5 yaşındayken gündüz bakım eviyle anlastik. Ama kaynanam ailesiyle haber vermeden geldiği için imzayi atmadim. Dertleri benim cocuguma bakmak da değildi. Gorumcem bosanma asamasindaydi ve doğum yapacakti, onun kocası sürekli gelio gidip rahatsiz etmesin diye 15 saatlik yolu geldiler. Sabah 8de çıkıp aksam 15.30da geliyordum ben. Öğle arasında görüntülü arardim, bir sey yediremedik ağzı boş durmasın diye gofret verdik diyorlardi. Düşün yani akşama kadar 1,5 yaşındaki çocuk gofret yiyordu. Arada meyve yiyordu. Sadece şeker! Deprem oldu, eşimin abisi ailesiyle geldiler 1-2 ay da onlar kaldılar. Ayni seyi eltim de anlatti. Kendi cocuguna corba yapip benim kizima da yedirmis sagolsun. Çocuğa hiç bakmiyorlardi dedi.o sene kizim sürekli hastalandi, kilo alamadı. Ben babaannesine dahi guvenmiyorum artık. Siz komşudan bahsediyorsunuz. En azından hazirana kadar hakkınız olan raporunuzu ve ucretsiz izinlerinizi kullanin derim. Başkasının evine götürüp bırakmayın çocuğunuzu. Maalesef kimse güvenilir değil artık.