34+3 olduk bugün doğuma 23 gün kala birkaç gündür bebekle hayatım nasıl olur diye düşünmeden edemiyorum.Evet bilinçli bir şekilde hamile kaldım çok istedim şükür Rabbim de verdi.Ama bazen aklıma geliyor ömür boyu bir evlat sorumluluğuna nasıl cesaret ettim diye.Her şeyini eksiksiz aldım odasını yaptım.Bu güne kadar kontrollerime eksiksiz gittim ama bu düşünceden çıkamıyorum.Psikolojim kaldırmazsa ya bu depresyonum devam ederse yetersiz kalırsam ya da yapmam gerekenleri dört dörtlük yapamazsam bu ruh haliyle bebekle bağ kuramazsam.Kaç gündür uykusuzum gece 4 gibi yatıp 6 da eşimi işe gönderip geri uyuyup 12 de kalkmak alışmadığım bir rutin.her şey zihnimi kurcalıyor.Bu dönemde yeteri kadar destek alamadığım için mi diyorum ama sonra desteksiz kalan tek ben olmadığımı biliyorum bu bir bahane değil acaba doldum ondan mı diyorum ya da çevremde 1 kişi bile kalmadı doğru dürüst ondan olabilir derken kendimi düşüncelerin içinde boğulurken buluyorum.