Ben 19. Haftamda rahim ağzı kısalığımın olduğunu öğrendim. Aslında 15. Haftadan belliymiş fakat doktorum söylemedi. Zor bi süreç geçirdim. Çalışıyordum işten ayrıldım. Hareketlerşm kısıtlandı sürekli evde yattım. Hep yüreğim ağzımdaydı çünkü 19. Haftada 25 mmdi. En fazla 27 ye çıkmıştı bu süreçte. 28. Haftada 17 ye düştü. Serklaj yapılmadı. Hatta doktorum 27. Haftamda istersen dikiş attıralım dedi dalga geçtiğini düşündüm risk var ama dedim evet var dedi şaka gibiydi. Sonra doktorumu değiştirdim. Bu süreçte sabah akşam dua ettim zikir çektim ve Allah’a hep inandım kendimi bu şekilde rahatlattım. Üstelik korkudan anksiyetemde tetikledi ve bir şey de yiyemiyordum bebeğim için hep geride zayıf vs dediler. Doğarsa yaşamaz 34 görmemiz lazım dediler. 30. Haftadan itibaren 15 mm hatta 32. Haftadan itibaren 13 11 mm ile devam ettim. Doktora her gittiğimde şükür bu haftada içerde diye gülüyordu🙈 içimden bi ses hep 37. Haftasında doğacak diyordu ve öylede oldu🥺 hem de bir gün önces doktorlar kilosuna 2300 2400 dediler 3 kilo doğdu bebeğim🥹 umarım benim hikayem size de umut olur. Dini inancınızı bilemem fakat ben bebeğimin dualarla içimde bu kadar kaldığını düşünüyorum 😍