Bende hep doğum hikayesi okuyanlardanım😅 kendiminkini de yazmak istedim. 39.hafta kontrolüne gitmiştik 11 ağustosta. Biz bi ilçede yaşıyoruz kontrollü olduğum hastane bize 110 km mesafede. Son haftalar olduğu için nolur nolmaz diye hastane çantasını da yanımızda götürdük. Zaten insan hissediyor bence bişeyler olacağını🥹 ablam gelmişti şehir dışından doğum için. Pazartesi sabah kızımı ablama bırakıp çıktık. İlk defa ayrı kalmak zorunda kaldım kuzumdan bu işin en duygusal yanı ilk çocuğunu arkanda bırakmak bence🥲 doktora gittiğimizde ultrasonda suyun çok azaldığını söyledi. Vajinal muayene yaptı ve ıslaklık olduğunu muhtemelen yavaş yavaş gelip benim farketmediğimi söyledi. Hemen yatış verdi. 12de alttan muayene edildi aslında fitil verilmiş ama haberim yoktu sürekli nst ve alttan muayene bakıldı ama ne sancı ne de açılma yoktu. Akşam 5 buçukta suni sancı takıldı. Nst harici hiç yatmadan sürekli yürüyüş yaptım. 7 buçuk gibi tekrar açıklık bakıldı 3-4 cm olmuştu. 8 buçuk gibi artık dayanılmayacak hale geldi epidural istediğimi söyledim. O sırada sürekli ebeler ıkınma isteği olup olmadığını soruyorlardı ama hiç o his gelmemişti. Epidural isteyince tekrar doğumhaneye aldılar önce muayene edip takıp takamayacağımıza bakalım dediler. Çatala çıktığım an ıkınma isteği gelmeye başladı. Ebeler hemen doktoru aradı. Açıklık 9 cm olmuştu bile. Bacak bacak üstüne atıp beklememi ve ıkınmamamı söylediler. Sürekli nefes egzersizi yaptırdılar o arada bi yandan hazırlık yaptılar. Ebeler hep yanımda beklediler. Ben doktoru beklediklerini düşünüyorum yani o an bence doğursam doğururdum. Yaklaşık 10 dakika sonra doktorum geldi. Ben ıkın dediğimde ıkın yırtık olmasın dedi. ama ben kendimi tutamadan tek ıkınmayla bildiğiniz doktorun kucağına fırlattım bebeği🙄 yırtık oldu maalesef. Ama ilk doğumuma göre kısa ve kolay geçti. Bebeğim kucağımda çıktım doğumhaneden yürüyerek 🥹 bekleyen herkese en kolay şekilde kavuşmalarını diliyorum🩵