merhabalarr
vallahi başlığa pozitif yazamadım benim için çok pozitif değil ama her şeyin başı sağlık çok şükür 🤲🏻🧿
40+1 de yatış yaptım. Bebeğim küçüktü zaten sonlara doğru kilo alımı da durmuştu. Suni ile başlayacağız sanıyordum ama önce vajinaya yumuşatması için bir şey yerleştirip beklicez dediler doğal sancıları. Birkaç saat içinde sancılarım çıkmaya başladı ara ara yükseliyordu tam aha kendiliğinden olacak galiba derken bebeğin kalp atışları düştü birkaç defa. Biraz uzun takip edildi nst te düşmeye devam etti riskli duruma geldi. Önce bebeği sakinleştirecek serum vericez dediler, 2 dk. sonra çok riskli acil sezeryana dönelim dediler. Ben de tam nst ten kalkmış bi tuvalete gidivermiştim. Kalkarken de dedim ki, ay yatmak çok kötü kalkıp az hareket edeyim😂 Ben tuvaletten çıkana kadar önlük sedye her şey gelmiş ben şok. Kalp atışları düştüğü için ne doğal sancıyı bekleyebiliriz ne de suniyi bebek kaldırabilir hemen sezeryane geçiyorsunuz dediler. Beni bir korku bir ağlama aldı… Kendimi asla ameliyata hazırlamamıştım psikolojik olarak. Çok korktum orası ayrı çok hızlı gelişmesi panik yarattı orası ayrı… Vajinal doğum çok istemiştim, kendimi hep ona hazırlamıştım gerek fiziksel gerek mental olarak ama olmayınca olmadı. Aslında sadece bunu söylemek istedim süreciniz ne kadar normal ilerlerse ilerlesin her gebe iki doğum şekline de hazırlıklı ve hakim olmalıymış ben onu anladım. Yatmak kötü oluyo az hareket edeyim demisken yattığım yerden kalkamaz olmam şoku… Acı tebessüm 🫠 İlk saatlerdeki uyuşukluk ve hareket zorluğu inanılmaz aciz hissettirdi yalan yok. Artık sadece kolay toparlayabilmeyi diliyorum. Birde çok şükür ne şekilde olursa olsun sonunda kavuşmuş olmamıza ve sağlıklı olmasına şükrediyorum. Herkese gönlünce en güzel şekilde doğumlar dilerim🤲🏻🤲🏻