dilannalakusss ilk 4 ayım çok zor geçti evde tek başımaydım eşim uzakta çalışıyordu hafta da 1 gün gelebiliyodu mide bulantısından hiç bisey yiyemiyodum sürekli kusuyodum yataktan kalkamiyodum bağışıklığım düşmüştü sonra mide ağrısı kan kusma çok şiddetli ağrı fiskirarak kusma başladı her gün hastanede sürünüyodum eşim de beni ailesinin yanına götürmüştü en azindan belki biraz biseyler yerim yaparlar diye ama orda 2 den sabah 9 a kadar 8 10 kere kusmama acı çekmeme ve uyumadıklarına arabaları da olmalarına rağmen beni hastaneye bile goturmediler odanin kalisina gelip nasilsin bile demediler bu is boyle olmaz baska turlu halledin dediler agzimda yaralar çıktı vücudum yıkım moduna geçmiş babam sagolsun özele götürdü kac doktor gezdik zehir gibi cok kotu gunler gecirdim neyse ben 4 5 ayımı bi sekilde atlattım 6. Aya girerken sehir dışına taşınmaya karar verdik yine yalnızdım herseyi kendim yaptım esya tasinirken babasigil geldi ama begendikleri esyalarimizi kaşla goz arasinda almislar sormadan bagisikligim hala güçlenmedigi için çok fazla halsizlik yaşıyorum 32 haftalık oldum günlerim çok zor geciyo bebek kıyafetleri eşyaları ilk hamileliğim pek bisey de bilmiyorum yani sanırım ne olursa olsun hamilelik döneminde insan bi destek istiyo 2 hafta önce eşimin babasına gittik bir kaç gün kaldık 11 de kahvaltı yaptık akşam 10 da akşam yemeği yedik neredeyse bayilcaktim yani bide cok aç mısın diye soruyorlar o saatte ve önüme bozulmus et falan koydular bozuk olduğunu da söylemediler saçma sapan olaylar taşıdığımız şehirde de eşimin annesi var oda sağ olsun bana 2 yıldır dondurucusunda duran fasulyeleri ister misin bozulmuslar istemiyorsan çöpe aticam zaten demesi o kadar üzülüyorum ki gördüğüm muameleye evime gelip eşyalarımı kıskanıp aynılarını falan aliyolar psikolojik olarak güçlü kalmak çok zor benim için