Sonunda ben de iyi kötü doğum hikayemi anlatıyorum burada o kadar çok okudum ki doğum hikayelerini…
34 haftadan beri düzenli sancılarım vardı sürekli hastaneye gidiyordum ve eve dönüyordum. 38 haftalık olduğum gün sabah 05:30 da uyandım yatakta ıslaklık farkettim afedersiniz kaçırdım sandım çamaşırlarımı değiştim çarşafları değişirken suyun çok daha fazla olduğunu farkettim eşimi uyandırdım ve bi anda sular boşalmaya başladı tutamadım. Hemen duşa girdim sakince hazırlandık ve hastaneye gittik. Doğumhaneye yattığımda saat 7:00 dı. Önce her şey güzel başladı sancılarım düzene girdi açılmam 1 cmdi. Akşam 6 ya kadar sancılarımı egzersizle karşıladım ama açılmam hala 1 cmdi. Motivasyonumu kaybetmeye başlamıştım ve sancıların şiddeti giderek artıyordu 2 dakikada bire düşmüştü. Sürekli sıcak duş ve egzersiz ile saat gece 12 olduğunda hala açılmam bir santimdi ve ben artık çok yorgun düşmüştüm. Doktorlar sabaha kadar açılma olmazsa sezaryene alacaklarını söylediler. Sancılarım giderek top noktaya ulaştı artık kıvranıyordu egzersiz asla yapamıyordum sadece duşa girebiliyordum ama duş bile fayda etmiyordu. Saat 4te asistan gelip açıklığımın hala aynı olduğunu söylediğinde bende ipler kopmuştu sabaha kadar nasıl dayanacağımı düşünüyordum çünkü 2 dakikada bir nefesimi kesen sancılar vardı ama açılma yoktu. Allah başımdan eksik etmesin eşimin desteği ile o 3 saati geçirdim ve tam sabah 7 de sezaryen için ameliyathaneye götürüldüm. Biraz korkunç başladı çünkü kimseyle vedalaşamadım tedirginlik vardı üzerimde. Spinal anestezi ile uyuşturuldum asla hissetmedim iğneyi hiç acı veren bir şey değildi. Spinal etkisini gösterdiğinde cennete düşmüş gibiydim tüm ağrılarım dinmişti kuş gibi hafiflemiştim.sonra ameliyat başladı dokunuşları hissettim ama acıyı hissetmedim anestezi uzmanı tek bir yerde baskı ağrı hissedeceksin dedi. Öyle de oldu bebek çıkarılırken biraz baskı hissettim ama hafifti. Bebeğim tam 27.07 07:27de dünyaya geldi ağladığını duyduğum an tüm yüklerim hafifledi içime bir ferahlık geldi ve çektiğim tüm acılar dindi unuttum her şeyi. Bebek çıktıktan sonra ben fenalaşmaya başladım nefes alamıyordum nabzın giderek yükseliyordu 140 150 belki daha çok hatırlamıyorum sadece lütfen yardım edin diyip kustuğumu hatırlıyorum. Sonrasında beni sedasyon ile bayıltmışlar. Uyandığımda dikişlerim bitmek üzereydi. Dikişlerim bitip odaya geçtiğimde bebeğimi bir saat sonrasında getirdiler kalbindeki delik için gözlem altında tutuldu. Ben sanki yedi kat kesilmemiş gibi bir sevinç heyecan ve sabırsızlıkla onu bekledim dakikalar geçmek bilmedi ama onu kucağıma aldığım an yüzünü gördüğüm kokladığım an hiçbir şey yaşamamış gibi oldum. Tüm hamilelere benden kat kat kolay tek nefeste doğum diliyorum yaşanan tüm zorluklar bitiyor hanımlar bebeğinizi kucağınıza aldığınız an.
- sezaryen sonrası ilk yürüyüş dışında hiçbir ağrı sızı dayanılmayacak gibi değildi çok rahattı ilk yürüyüş biraz zordu ama onu halledince rahatlıyorsunuz zaten
Uzun oldu kusura bakmayın okuyan okumayan herkese teşekkür ederim ben de sadece tecrübemi paylaşmak istedim 🙏❤️ Antalya şehir hastanesinde doğum yaptım soru sormak isteyen olursa cevaplarım