Ya kızlar ben bebegimi ilk zamanlar sakındığım için gerçekten çok pişmanım, ilk çocuğum vefat ettiği için enfeksiyondan ister istemez ikinci çocuğum da aşırı korumacı oldum ve ben bunu gerçekten çok hata olarak yapmışım. İlk beş ay kimseyi eve kabul etmedim kimseyle görüşmedim, son bir aydır falan kızım insan görüyor çok fazla ondan öncesinde kaynanam kaynım falan vardı onlarda memlekete gidince iyice ara verdik bu ara insanlara. Kızım kimse yokken sen şakrak güler eder 8 aya gırıcek bağırır çırpınır falan, ama evde biri olduğu zaman kızımın asla sesi çıkmıyor insanlardan korkuyor tepkı vermıyor. Biri ona yaklaştığı zaman ağlıyor birine gittiğim zaman falan sürekli kucağımda duruyor, oysaki normal zamanda kendi başına döner eder bu halinden çok rahatsız olmaya başladım sanırım zamanında yaptığım şeyin acısını çekiyorum. Ben bu durumu nasıl düzelteceğim lütfen yardım edin
Bugün benim ailem geldi babası görüntülü aradı kızını normalde çırpınır babasıyla konuşurken falan telefona eline atmaya çalışır ama ailem varken var ya boş boş baktı onlar gitti çocuğum eski haline döndü