Eşimle çok istediğimiz gebelikten sonra hevesle gittiğimiz son randevumuz da bebeğimizin gelişiminin durduğunu öğrendik hemen kürtaja almak istedi. İnanmadık başka doktora gittik ve dedi ki kurtaj yerine kendin de düşürebilirsin sadece biraz ağrın olacak ama senin için daha sağlıklı olucak dedi. Benim daha çok içime sindi ve yavrumun düşmesini bekledim 5 gün boyunca, bu sıralarda da biz taşınmak için hazırlanıyorduk annem evimi toplamakta yardım etti eşimin annesi de yeni ev için boya badana da, tüm işin ortasın da malesef ağrılar başladı bu acıyı düşüğü bilen bilir kan geliyordu artık ablamın doğumda kullandığı bezlerden takmaya başladım kan gelir korkusundan
Çok fazla ağrıya dayanamayıp beni hastaneye goturmesini istedim, oda dedi ki zaten herkes yoruldu kayınvalidene ayıp oluyor onu aramayalım ben senin gibi düşük yaparken beni kimse hastaneye götürmedi ben düşükten sonra kilim bile yıkadım terbiyesizlik yapma milleti toplama dedi o kadar doldum ki
Evi toplarken çok yorulmuş
Çok fazla kan gelince bu kadar gelmesini beklemiyordum acile gittik
Doktorun gelmesini beklerken zaten bir buçuk saat içinde sedye de düşük yaptım. O sıra da eşimin annesi geldi ben ağrıdan kıvranırken başımda gülüyordu neden gülüyorsun diye sordum yavrum senin acımı hafifletmeye çalışıyorum ben dedi ama ben hiç öyle anlamadım. Sonra arkadaşının kızı dogurmus bana dedi ki bugün de bak o doğurdu
Daha çok ağlamaya başladım
Eşim çalışıyor izin almaya vakti yok
Ama bütün herseyi ya ben abartıyorum yada onlar çok anlayışsız, şimdi evdeyim ve aradıklarında kendimi iyi hissetmediğim için telefonlarını açmıyorum ve annem bana yine terbiyesiz senin için o kadar uğraştık diyor.
Sanırım insan ailesinden bile şifa bulamıyor
Tabi bazıları istisna dışı olup şanslı olabiliyor :)