Busrabzkrt başlayayım o zaman .ilk doğumum ve ben hep çok korkuyordum zaten doğum yapmaktan .hamileliğimde şehir değiştirdik taşınma vs derken sürekli doktor değiştirdim en son bilindik bir doktora gittim bu arada memeleketimize taşındık o doktoru tanıyordum yani bana doğumda çok rahatsız olursun hem kan değerlerin düşük hem de rahmin aşırı gergin dedi ciddiye almadım .35.haftadan 37+2 ye kadar yürüyemeyecek haldeydim bebeğim aşırı baskı yapıyordu vajinama çok fazla ödemim vardı bebek iriydi suyu fazlaydı derken artık dayanamayacak hale gelmiştim .36. Hafta da doktor değiştirmek zorunda kaldım 1 muayeneden sonra 37+1 de kontrole gittiğimde doktoruma artık dayanamadığımı söyledim çünkü yürüyemeyecek durumdaydım oda bebeğin kilosunun iyi haftasının da çok erken olmadığını yarın istersem doğurtabileceğini söyledi kabul ettim hemen .ertesi gün sabah 9 da yatışım yapıldı doğumhanrye aldılar direk eşim ve ablam da yanımdaydı başladılar ilacı vermeye alttan verdiler bu arada .ben Altan muayenelerde asla dayanamıyordum zaten ilk muayenede dişimi sıktım açıklık 0 bu arada neyse bekledim saat 11 gibi sancılarım arttı tekrar Altan muayene oldum ama her muayenede çığlık atıyorum açılma yine sıfır tekrar ilaç verdi 2 saat sonra yani saat 1 gibi birdaha açıklığa baktı 1cm olmuştu bekledim saat 2 den sonra sancılarım baya arttı ama açılma asla ilerlemiyordu en son saat 5 gibi doktorum muayene etti bu sefer ve ben bayılacak duruma geldim açıklık ilerlemiyordu ve muayeneler artık beni bayıltacak duruma getirmişti 6 gibi artık muayenelere dayanamadığımı ve sezeryan olmak istediğimi söyledim .asıl herşey ondan sonra başladı sezeryana alındım herşey güzeldi hiç bişi hissetmedim tüm çalışanlar çok iyiydi kısa sürede kızımın sesini duydum o duyguyu tarif bile edemem .sonra doktor çalışanlara söylüyordu çok zor rahim açılmıyor diye dikim esnasında da asla bir araya gelmiyor dilemiyorum falan diyordu rahmim gerçekten çok gerginmiş neyse dilim süresi çok uzun sürdü .dikim bittikten sonra da kanamam oldu çok fazla .doktor dışarı çıkarken eşime de söylemiş girdiğim en zor ameliyattı diye .ameliyattan çıktım 3 saat sonra kızımı getirdiler hafif solunum sıkıntısı varmış diye ilk 4 saat sancı ağrı hissetmedim zaten ondan sonra şiddetli sancılar başladı .gece saat 12 de ilk yürüyüşü yapmam gerekiyordu ben gece 4 e kadar yerimden kalkamadım herkes seferber oldu ama milim oynatamıyordum aşırı ağrım vardı .neyse zorla ağlaya ağlaya kalkıp iki adım attım .sabah oldu 0 uyku tabi bu sefer de gaz problemimiz var çıkartamıyorum akşama kadar da onu bekledik o süre içerisinde hala yürüyemiyorum gaz çıkmadığı için hiçbirşey de yiyemiyorum ve aşırı açım .neyse bi şekil gazımız çıktı taburcu olduk eve geldim 4. Güne gidiyorum hala ağlayarak beni kaldırıyorlar eşim bnmle tuvalete geliyor sancılarım ağrılarım geçmiyor .üstüne bide sütüm gelmiyor meme ucum yok kızıma mama veriyorum oda ishal yapıyor bide onu sıkıntı yapıyorum kendime .yani bu süreç piskolojimi çok etkiledi her halde 2. Yi asla cesaret edemem .çok şükür kızım yanımda sağlıklı ama sanırım ben asla toparlanamayacak gibi hissediyorum