İlk üç ay kustuğum için aç kaldığımdan dolayı bebeğime bir şey olacak sandım, çok ağrılarım oldu o dönem hep dişecek sandım. Bu yüzden işten ayrıldım evde yatıcam yeter ki tutunsun diye. Sonra o dönem geçti detaylı usg zamanlarımızda acaba organları nasıl endişesine girdim. Bundan sonrasında hareketleri hissetme zamanımuz geldi ve en minik şeyi hissedip deli gibi mutlu oldum ama hissedemediğimde mahvoluyordum. Biraz yorulayım bebekte kendini dinlendirir diyorlardı ama hareketi yok diye sürekli acile gittim. Şimdi 34 haftalığım. O kadar stresli geçirdim ki ve bunu kendi kendime yaptım cidden, bebeğimde gelişim geriliği çıktı. Yapısal diyorlar ama ben stresime bağlıyorum. Şimdide hareketlerini sıkı takip etmen lazım plesentadan akımı durmaması diyorlar. Yani şuan çok daha stresli olmam gereken bir dönem ama sırf gelişimi durmasın diye dişimi sıkıyorum. Annelik böyle bir şeymiş. Günlerdir sürekli biraz daha dayanması için dua ediyorum. Hamd olsun bebeğim hareket ediyor hissediyorum. Hep benimleydi. Doğurmayı çok istiyorum görmek istiyorum bunlar için dua ediyorum. Öyle böyle sonuna geldim ama cidden çok yorgunum. O yüzden yapma. Güzel güzel geçirmeye çalış hamileliğini