4 aya kadar bulantılar tiksinmeler, kasık ağrısı, 13. Haftada ense kalınlığı, kistik higroma teşhisi, cvs yapılması, burun kanamaları, güvendiğim doktorumun beni başından savması, başka doktor arayışlarım, hareketi hissettikten sonra sürekli hareket etmiyor diye acillere koşmam, karın çevresi geriliği, baş çevresinin ileride olması, az kilo alması, kansızlık, iştahsızlık derken 38 haftayı geride bıraktık ve 38+5 te sezaryen günümüz geldi çattı. Ben korktuğum şeylerin nasıl geçtiğini anlatayım merak edenler için. Sabah 8 de yatışım yapıldı. Önlük ameliyathanede iyice başınızı eğip spinal iğnesi önce iki yerden uyuşturup yapıldı korkmuştum ama normal bi damar yolu kadar acıtıyor. Hareketi hissediyorum diye panik yaptım ama çekiştirmeleri hissetmem zaten normalmiş hocam korkma seni kesmeden test edicez diye sakinleştirdi. Tabiki acı hissi sıfır oluyor. Sondayı da uyuşturup taktılar hiç hissetmedim bile. bebeği çıkartırken göğüse basıyorlar o da baskı şeklinde acı yok aslında. Bebeğin sesinş duyduktan sonra her şey toz pembe oluyor zaten. Ten teması yaptırdılar sonrasında çocuk doktoru hızlıca muayene edip bebeği odaya yolladılar. Ben de devamı ne kadar sürdü anlamadım ben de hemen çıkmış gibi hissediyorum. Başlarda uyuşukken hemşire birkaç defa gelip karnıma bastırdı acı çok çok azdı uyuşuk olduğum için. Hastanede 1 gece yatırıyorlar ağrı kesiciden dolayı iyi oluyorsunuz ve ful bebekle ilgilenşyorsunuz. Yanımda hem annem hem eşim kaldı iki kişi olması daha iyi oldu ikisi nöbetleşe benle ve bebekle ilgilendi. Çok şükür korktuğum her şeyi atlattım, Şimdi evdeyiz.Darısı tüm hamişlerimizin başına