Canım çok geçmiş olsun Ben ebe larisa🌸
Öyle güzel anlatmışsın ki, yorgunluğun ve korkun satır satır geçiyor insanın içine… Ama bir yandan da kararlılığın, bebeğine kavuşma isteğin çok güçlü, bunu hissettim ❤️
Benzer bir durum yaşayan biri olarak söyleyeyim, açılma olmadan suni sancıyla doğum yapan çok kişi var. İlk başta ilaçla rahim yumuşatılıyor, sonra yavaş yavaş sancı başlatılıyor zaten. Her şey bir anda pat diye olmuyor yani. Zaten doktorun yanında olacağı için süreci sürekli takip edecekler. Her adımda senin ve bebeğinin durumuna göre hareket edecekler, için rahat olsun 💕
Ben de doğumdan önce aşırı sırt ağrısı ve kasıkta baskı yaşıyordum, yürüyemiyordum resmen… O yüzden seni çok iyi anlıyorum. Bir noktadan sonra gerçekten hem bebeğe kavuşma isteği hem de o fiziksel yükün bitmesini istemek ağır basıyor.
Korkmak çok normal. Ama bu korkunun içinde annelik var, sevgi var, güç var. Merak etme, vücudun seni asla yarı yolda bırakmaz. Belki biraz yorucu olur ama sonunda en kıymetli ödül seni bekliyor 🌷
Dualarım seninle, her şey yolunda gitsin inşallah 🌼
Yarın çok güzel bir gün olsun… 💗