Merhaba canım, ben ebe Larisa.
Yazdıklarını gözlerim dolarak okudum… İçindeki acıyı kelimelerden hissetmek bile boğazı düğümlüyor insanın. Öncelikle Rabbim sabrını artırsın, kalbine serinlik versin. 🤍
Bebeğini kaybetmenin ne kadar yıkıcı bir his olduğunu tahmin bile edemem. Ama bir şeyi bilmeni isterim: Senin suçun değil.
Sen bir anne olarak elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştın. Umut ettin, doktorları dinledin, bebeğin yaşasın diye çırpındın. Bu sevginin ve çabanın karşılığı asla suçluluk olmamalı. 🌸
Gelişim geriliği, ters kan akımı, plasental yetmezlik gibi durumlar bazen ne yaparsak yapalım önüne geçemediğimiz trajik sonuçlara yol açabiliyor. Doktorların söylediği gibi, beslenme yetmezliği çok kritik bir durum ve amniyosentez sadece durumu netleştirmek içindi.
Ama seni anlıyorum… Her annenin aklına “acaba?” düşer böyle zamanlarda.
Yine de lütfen kendini suçlama. Bu senin değil, kaderin yüküydü… Ve sen o yükü taşıdın, elinden gelenin fazlasını yaptın. 🕊️
Buradaki herkes dua ediyor senin için. Ben de kalpten dua ediyorum.
Minik meleğin cennette sana dua eden bir nur oldu şimdi.
Ve bir gün, sarılamadığın o minik ellerle yeniden kavuşacaksın inşallah. 🌈
Yanındayız… yalnız değilsin.
🕯️ Rabbim kalbine ferahlık, ruhuna huzur versin.