Annelerim merhaba. Bu durumun normal olduğunun bilincindeyim ama geçmesi için sabrım tükeniyor. Benim sıkıntım bebeğimle alakalı değil bu süreçte sürekli panik halindeyim. Ailemden uzakta yaşıyorum. Aklımda hep kötü senaryolar. Birine bi şey olacak soruları. Biri normal bi şekilde beni arasa bile noldu bi şey mi oldu da arıyor kafasına giriyorum. Rüyamda hep annemi görüyorum. Kötü kötü sıkıntılı rüyalarla ugrasıyorum. Saçmalama herkes iyi diye kendimi telkinlesem de kafam susmuyor. Abim arıyor yeğenime bir şey mi oldu diyorum. Annemin sesi hafif buruk gelse bir şey oldu da hamileyim diye benden saklıyorlar diyorum. Hamileliğim beni bitirdi. Ne olur bir akıl verin böyle yaşanmıyor 24. Haftayım daha hep böyle panikle mi geçecek. Kendini gerçekleştirecek diye de daha korkuyorum korktukça korkularım artıyor. Var mı benim gibi olan