Merhabalar, dogum yapali 45 gun oldu. Zor bir surecti benim icin tek basimaydim ama bir sekilde atlattim.
Benim sorunum anne olmus veya buna bir oneri yapabilecek olanlar olursa cok mutlu olurum.
Bebegim 45 gundur kucagimda. Evet malesef kucak bagimlisi, diyeceksiniz ki bu kadarlik bebekte bagimlilik olmaz, tensel temas onemli, anne karninda hisseder vsvs.
Ama inanin artik sirtimi hissetmiyorum..
Bebegim herseye agliyor, memede aglar kucakta aglar, biraktiginiz saniye aglar herseye ama.
Kucakta ve oturarakta degil, evde surekli gezecez ve omzumda.
Bebegim artik 5 kiloya yaklasti, tasirken dizlerim en cokta sirtim agriyor.
Abartmiyorum tum gunu boyle tamamliyoruz..
Uyku uyumuyor, uyusada kisa.
İlk baslarda kitap okumak isteyip okuyup zorla, konusurdum. Suan hic icimden gelmiyor, sadece aglamamasini saglamaya calisiyorum ve uyudugunda uyanmasi travmam oldu 😔
Gercekten cok caresiz hissediyorum .
Hic boyle hayal etmemistim, bebegimle konusamiyorum bile icimden gelmiyor. Evet onu cok seviyorum elbette ama cok yoruldum artik.
Bedenen ve zihnen. Disari bile cikamiyoruz, disarida kucakta-bebek arabasinda-pusette agliyor. Eve hapsoldum..
Bunun bir cozumu, ana kucagina alistirma yontemi yokmu.
Gazi evet var damla kullaniyorum ama gaz cikaramayan bir bebekte degil. Gazli gazsiz oldugu her saniye malesef bu sekilde kucak bagimlisi.
Meme emerken bile agzindan surekli kayar meme, hemen sinirlenip kendini sikıp bagirir aglar agzina sokusturup kafasini basarim susar.
Cok yoruldum gercekten :(
Evet saglikli allaha bin sukur ama ben sagligimi kaybedicem bu gidisle.
Destek olan yokmu diyeceksiniz yok, annem yok uzakta, kardesim calisiyor.
Esim calisiyor.
Bebegin tum sorumlulugu bende.
Sezaryen sonrasi bile, yerde surune surune bakimlarini yaptim..