Şuan ikinci bebeğime hamileyim henüz başındayım ama ben ilk doğum hikayemi anlatacağım. Canım kızım 40+1 de gelmek istedi doğumdan önceki gün sabah biseyim yoktu o günde sarma dolma yapmışım akşam yemekten sonra karnıma ağrı giriyor çıkıyor sanki böyle ishal sancısı olur ya o şekilde tabi benim hiç yalanci sancılarım da olmadığı için bilmiyordum akşam yürüyüşe çıktık kaynanamla yolun yarisinda dönmek istedim anne karnım agiriyor geri donelim dedim geri döndük ben direk eve gittim ama hala iyi değilim tabi gece boyu bu karin ağrısı devam etti en sabaha karşı saat 5 buçukta dedim bi lavaboya gideyim ne olursa olsun artık yataktan kalkmamla suyumun gelmesi bir oldu direk banyoya koştum tabi hala anlamıyorum ilk hamilelik sonuçta derler idrarini tutabilirsin ama o gelen suyu tutamazsin sadece aklımda bu vardı ve ben suyu tutamıyordum üstümü değişip eşime haber verdim doğum başladı diye sonra kaynanamı aradık ablami aradık o arada da ben sıcak duşa girdim net 2 saat duşta kaldım saat 8 buçuk gibi hastaneye gittik artık tabi benim sancılar net gelmeye başladı duştan sonra hastaneye gittiğimde 3 santim açıklık vardı ama ben sancıdan duramıyorum öğleden sonra saat 2 buçuk gibi benim açılmam tamamlandı tabi o arada hastanede tekrar duşa girdim yarım saat kaldım girdiğimde 7 santimdi çıktığımda 9 santim aciklik vardi açıklık tam oldu da doğum çok zor oldu suyum erken geldiği için bebek gelmiyordu ve karnımda sol tarafta duruyordu ebeler gelip gidiyor doktor gelip gidiyor yok doğum bi türlü olmuyor artık bagira bagira agliyorum doktora yalvarıyorum beni ameliyata alin olmuyor yapamıyorum canım acıyor diyorum kesinlikle ameliyat yok bu doğumu yapacaz diyordu yani doktorla birlikte 4 kişi kendini göbeğimin üstüne attı ve zorla bebeği ittiler nefes alamıyordum artık alamadığımı da söyledim yapabilirsin diyorlardı ve bebeğim akşam üstü saat 5 buçukta doğdu tam 12 saat kalmıştım doğumda yani benim için sancılar değil doğum anı çok çok zordu bebek kanalda çok kaldığı için su yutmuştu ve ciğerlerine kaçmıştı ben bebeğimi görmeden direk yoğun bakıma aldılar tabi ben o kadar agliyorum ki böyle içli içli kaynanam hala söyler sesin hastanede yankılanıyordu diye neden ağladığımı soruyordu ebeler bilmiyorum canım çok acıyor diyordum artık anne oldun güçlü olman lazım diyorlardı o kadar canım yaniyordu ki onları anlamıyordum bile neyse bebegimi 6 saat sonra yani artık gece yarısı olmuştu getirdiler bana çok şükür ki bi sıkıntısı kalmamıştı sonraki maraton evde başladı tabi dikişler zorladı 10 tane dikişim vardı ve her dakka başı ağlıyordum biri bana nasılsın dediği anda ben ağlıyordum annemle konuşurken çok ağlamıştım hem doğumun verdiği zorluktan ağlıyordum hemde lohusa duygusalligi vardı tabi çok şükür geçti o zorlu günler kızım şuan 22 aylık ve ben ikinci bebeğime hamileyim 13 haftalık sağlıkla kucağıma alırım insallah🥰