Selam kızlar öncelikle şunu söyleyeyim herkesin doğumu kendine özeldir benimki de bana özeldi inkar edemicem benim için son anlar zordu
Gelelim hikayeme 2temmuz gecesi kasıklarımda adet ağrısı gibi ama çok ta duzenli değildi o gece evde çektim sanciyi ertesi günü yani3 temmuza baglayan gece baktım ağrılarım geçmiyor yaşadığım ilçedeki acile gittim nst de sancı çıktı ve yine 3 cm açıklık var denildi haftam da 39+5 olunca beni hemen doğum yapacağım yere gitmemi soylediler ben yine geçer sanıyordum sancimi eşimin ısrarıyla geldik hastaneye hemen yatış verildi imzalar attım kan filan alındı derken benim sancılar artmaya başladı lavman yaptı ve alttan da muayene edilince asıl sancılar gelmeye başladı ebe soruyor sancı varmı ben diyorum çok değil ama var nst yi bagladiginda baya yüksek sancılarım çıktı hatta ebe bana ayy senin sancın çok niye yok diyorsun dedi bende uzun zamandır sancı çekiyorum alıştım galiba dedim sonra git gide sancılarım iyice şiddetlendi Acilmam da baya hızlı ilerledi benim için en zor kısım son bir saatti o son saat gerçekten beni benden aldı çünkü bebeğimin ayakları sağ kaburgama doğruydu tam ortali olmadigi için bı türlü cikamiyordu baş ebe geldi sag ayağımı karnıma doğru çok şiddetli bastırdı bebek ortalansin diye o an öleceğim sandım ama o daha hiç biseydi öyle yapa yapa bebeğin başı geldi ıkınma hissi gelince koşa koşa çatala çıktım orda baş ebe karnıma bastırdı diğer ebe de bebeği çekti çok bağırarak üç yada dört ikinmada dünyanın en güzel yumuşacık sıcacık şey kollarımın arasındaydı tabi sonrasında benim kanamam da çok oldu hala da yoğun geliyor sancı geldikve aklıma gelenlere dua ettim en çok da anneme sağlığına kavuşsun diye kızlar size tek söyleyebileceğim her doğum kendine özeldir benimki de böyleydi ama oğlum şu an karşımda meme arıyor ağzıyla bu dünyanın en güzel şeyi anneliktir herkese kolay doğumlar diliyorum ha bu arada oğlum 3kilo570 Gr 50 cm doğdu
