06Pembemavi80 Çok teşekkür ederim, sizin de başınız sağ olsun. Belki daha önce denk gelmişizdir de. İnce düşünceniz için çok teşekkür ederim, merak edip sormuşsunuz. 🙏🏻 Çok çok zorlanıyorum, aklımdan bir türlü çıkmıyor güzel yavrum. Ağlamadığım günü yok. 46 gün oldu bugün. Lohusa kanamam yeni bitti. Ona bile oturup ağladım, yavruma ait son parçalar da bedenimi terk edip gitti diye düşündüm. İnsan muhakkak alışıyor ama acısını unutmak imkansız.
Acaba doğsa nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyorum. Çekeceği acıları sıkıntıları göze alamadık, o yüzden bu yola girdik. İsyan etmiyorum ama bunları yaşamış olmak çok üzüyor. Böylesi de, yaşamış olduğu senaryoda da her şey her şekilde çok üzücü. Şimdi böyle içim yanıyor, doğsaydı da yaşadığı sıkıntıları gördükçe içim yanacaktı. Belki de hiç doğmayacaktı, suyum geliyordu parça parça. Bu tanıyla doğuma 3 hafta kala ölen bir bebek duydum geçen mesela. Madem ayrılacağız, kendiliğinden kalbi dursaydı, ben o iğneyi yaptırmasaydım gibi düşünceler de kafamdan gitmiyor. O anı aşamıyorum. Allah’ıma emanetsin diye diye gönderdim yavrumu. Sezaryende ne kadar uyumlusunuz, sakince beklediniz dediler. Canım gitmiş, kendi canımı nasıl düşünebilirdim. Yavrumu görmek istedim, doktor sağolsun beni kırmadı. Çiçek gibiydi güzel yüzlü kızım. Oğluma benziyormuş aynı. Şimdi ne zaman oğluma sarılsam ikisine bir sarılıyor hissediyorum. İkisini bir kokluyor gibi oluyorum.
Sezaryen doğum oldu bu da. Doktor en az 6 ay bekleyelim dedi. Yeniden çocuk sahibi olmak istiyorum, her şey yarım kaldı, kucağım boş kaldı gibi geliyor. Oğlum abi olacağı için çok heyecanlıydı. Kreşlerle görüşüyoruz şimdi, kendini ben abiyim diye tanıtıyor her gittiği yerde. Kilom vardı biraz, diyete başladım. Bedenimi hazırlamaya çalışıyorum. Eliminasyon yapacağım sonra da. İki gebeliğimde de eliminasyondan sonra hemen çocuk haberi almıştım sürpriz şekilde. Rabbim hayırlısını nasip etsin.
Sizin nasıl geçti bu bir sene? Dile kolay tabii. Yeniden çocuk sahibi olmak istiyor musunuz?