Sansannesi merhaba ben de geçen günlerde tuvalet eğitimi ile ilgili post açmıştım. Bir şey yazmadan geçmek istemedim. Geçen sene yaz aylarında oğlum 27 aylık kadardı, ben de öğrenir diye hevesle başladım. Işıklı lazımlık klozet, klozet adaptörü, basamak, çiş külotları hepsini aldım. Maalesef benim oğlum da lazımlığa oturttuğumuzda çığlık çığlığa ağladı, klozete asla oturmadı, çok korktu. Konuşabilen bir çocuk da değildi. Şu an 3 yaşında ben de neredeyse 32 haftalık hamileyim. Biraz son aylarıma kaldı öğretmek çünkü, aylardır taşınma ve tadilat işlerim vardı, hatta hala bitmedi. Bir yandan tadilatla uğraşıyorum, bir yandan hamilelik, bir yandan tuvalet eğitimi. İlk gün denedim klozeti istemediği için yerden tuvalet ona daha sevimli geliyordu, en azından oraya giriyordu. İlk gün bir kez girdi, bir daha girmedi. Sonra lazımlık klozetini koydum. Minik terlikler, duvara sticker yapıştırdım (Trendyoldan aldım, tuvalet eğitim panosu şeklinde geçiyor. Çiş, kaka emojileti var yaptıkça yapıştırıyorsunuz, hediye paketine ulaşıyorsunuz vs) Bu onu biraz heveslendirdi ve lazımlığı görünce girmek istedi. Babasıyla zaten bir hafta öncesinden hazırlamıştık onu psikolojikmen, eğer bezi bırakıp tuvalete gidersen sana akülü araba alacağız diye. Bu onu çok motive ediyordu. İlk gün arabadan bile vazgeçmişti ama dediğim gibi ertesi gün lazımlığı görünce girdi. Yarım saatte bir götürdüm. Açıkçası lazımlığa pek oturmuyor, suyla oynuyor içine su doldurup döküyor vs o sırada su sesi duyduğu için falan yapıyor yere. İlk gün hiç söylemedi, üç dört kez üzerine çiş yaptı. Hiç kızmadan anlattım, “çiş gelince söylemen gerek, çiş tuvalete yapılır vs” Gece de bez takmadım, çok şükür oğlum bezliyken de gece boyu yapmazdı, uyanır uyanmaz yapardı. Yine de ilk gece bir kez kaldırdım, yaptı. Sonra tekrar uyuması yarım saati buldu. İkinci gün bir iki kez söyledi çişini. Bu arada büyük tuvaletini hep üstüne yapıyordu ve hiç rahatsız olmuyordu. İkinci gün akşamında yaparken sinyalleri aldım, tuvalete götürmek istedim çok korktu. Ama popo acır falan dedi hatta. Biraz kabız olmuş, psikolojikmen oluyormuş tuvalet eğitiminde. Neyse götürdüm sen su dök sadece benim yanımda ol diye. Sonra yine oynarken anlamadı, yaptı tuvalete. Baya abartılı sevindim motive olsun diye. Sonra babasına anlattı yaptım diye. Biz de çok sevindiğimizi gösterdik. Dedesi de uzaktan kumandalı araba sözü verdi. Sürekli onu hatırlattı bize “Dede baba uzaktan kumandalı araba alacak” diye. İkinci gece hiç kaldırmadım, çok şükür yine ıslatmadı. Sabah uyanır uyanmaz götürüyorum zaten yapıyor. Bugün bizim de üçüncü günümüz bakalım, böyle böyle öğrenirler umarım. Dışarısı biraz korkutuyor beni de. Çünkü tuvaleti olan yer bile olsa -avm gibi- oğlum her tuvalete de gitmek istemiyor. Bizim tuvalette lazımlık olması ona güven veriyor. Yerden tuvalete düşerim diye yaklaşmıyor pek. Sabırla öğrenmesini ümit ediyorum. Sizin için de tavsiyem korkuyorsa çok üstüne gitmeyin, seneye tekrar deneyin. Geçen sene ben zorlasaydım eminim travma kalırdı. Hatta bu sene korkulu başlamasında o bile etkili olabilir bilmiyorum. Biraz da ben sürecimi ChatGPT’ye anlattım, çok güzel önerilerde bulundu. Cesaretlendirdi. 😅 Allah yardımcınız olsun. Ben öğrenmese bile yine bezleyecektim. Maddi ve manevi bizi zorlayacak bir süreç olmayacaktı inşallah, bebeğin de onun da bezini alırdım ama artık yaş 3 ve havalar sıcak, sanki ona zulmediyormuş gibi hissettim. Öğrenmesini istedim. İnşallah başarırız. En korktuğum süreçlerden biriydi. Sabırla atlatmamızı temenni ediyorum tüm annelere. 🥲